Showing posts with label activism. Show all posts
Showing posts with label activism. Show all posts

12.19.2010

Towards Urban Safety | Mapping the Commons



MAPPING THE COMMONS, ATHENS
a workshop coordinated by HACKITECTURA
@EMST

Common: Towards Urban Safety
Actors: Demostrators
Way: Protests
Conflict: Oppression and Violence

Η στυγνή δολοφονία της 6ης Δεκέμβρη του 2008 προκάλεσε μια πρωτοφανή έκρηξη οργής. Δύο χρόνια μετά, οι δρόμοι της Αθήνας έγιναν κοινή πλατφόρμα έκφρασης για χιλιάδες πολίτες. Ο θυμός τους συνοδεύτηκε από το αίτημα για ένα μέλλον δίχως τυφλή βία, όπου το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν αμφισβητείται. Την ίδια στιγμή, η αστυνομία είχε αποκλείσει το κέντρο της Αθήνας βάσει κατασταλτικής στρατηγικής.

The brutal murder of December 6th 2008 caused an unprecedented explosion of rage. Two years later, the streets of Athens became a common platform of expression for thousands of citizens. Their anger was accompanied by the request for a future without blind violence, where the right to protest is undeniable. Meanwhile, the police had blocked the center of Athens applying a repressive strategy.

8.10.2009

Move at a Snail's Pace



French prankster Remi Gaillard brings traffic to a crawl wearing a snail suit and inching his way down the road.

via The Laughing squid!

5.14.2009

ω, μεγκαλισιους...


























Για τις 10:15 σήμερα ήταν προγραμματισμένη η πρεμιέρα της παράστασης “Το κίτρινο σκυλί” στο Από μηχανής Θέατρο.

Με αφορμή την επίθεση με καυστικό οξύ κατά της Βουλγάρας γυναίκας, συνδικαλίστριας, μετανάστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα, ο συγγραφέας Μισέλ Φάις έγραψε ένα μακρύ μονόλογο μιας νέας γυναίκας.

Δεν ξέρω αν το έργο είναι καλό ή κακό και ίσως να μην μάθουμε και ποτέ.

Κάποιοι “επαναστάτες” εργολάβοι της αλληλεγγύης αποφάσισαν για όλους μας στο όνομα της αλληλεγγύης να μην ξεκινήσει η σημερινή παράσταση.

Τα έσοδα από την σημερινή παράσταση όπως και από την τελευταία ήταν αποφασισμένο και ανακοινωμένο να δοθούν στην Κ. Κούνεβα. Αυτό όμως καθόλου δεν εμπόδισε τους περίπου 30 “υπεραλληλέγγυους” από το “πρωτοπόρο”, “επαναστατικό” τους “καθήκον”.

Πριν ξεκινήσει η παράσταση λοιπόν στόλισαν τους γύρω τοίχους με συνθήματα, πέταξαν τρικάκια, στριμωξαν σε μια γωνία και γιουχάρισαν το συγγραφέα του έργου και εν συνεχεία κάποιοι από αυτούς μπήκαν στην αίθουσα του θεάτρου πέταξαν μπογιές στις εξέδρες και στο σκηνικό, καταστρέφοντάς το και αποχώρησαν εν ειρήνη ενώ η σκόνη από τους πυροσβεστήρες γέμιζε το θέατρο με αυτή την λεπτή κίτρινη σκόνη.

η συνεχεια εδω

η ειδηση στο tvxs εδω

3.30.2009

Άντε, και στα δικά μας...


Fin de l'occupation du 26 mars de la Sorbonne

Βάλτε την Αστυνομία στα Πανεπιστήμια.

ΑΣΥΔΟΤΗ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ






Βγάλτε Τις Κουκούλες Των Τρομοκρατών Εμπρηστών

Ένα συγκλονιστικό γεγονός ξύπνησε σήμερα τα ξημερώματα τους λιγοστούς κατοίκους της Καλοσκοπής Γραβιάς Φωκίδας, που είναι χτισμένη στις πλαγιές της Γκιώνας.

Θρασύδειλοι εμπρηστές, κρυμμένοι στο σκοτάδι, έβαλαν για δεύτερη φορά φωτιά στο σπίτι του μέλους της Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας Στέφανου Κόλλια, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή του πρώτου εμπρησμού. Ο Στέφανος είναι ένας από τους ελάχιστους νέους, που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, όπου έγινε μόνιμος κάτοικος Καλοσκοπής.

Οι φλόγες τύλιξαν γρήγορα το σπίτι και λίγες ώρες ήταν αρκετές για να καταστραφεί ολοσχερώς.

Η καταστροφή, που ξεκίνησε σήμερα τα χαράματα, έγινε αντιληπτή τυχαία από κάτοικο της περιοχής, που εκείνη της ώρα είχε βγει από το σπίτι του. Έντρομος ενημέρωσε την πυροσβεστική, ξύπνησε και κινητοποίησε αμέσως τους περίοικους, ενώ γρήγορα όλο το χωριό έσπευσε επί τόπου για να βοηθήσει στο σβήσιμο της πυρκαγιάς.

Έτσι, αποτράπηκε τουλάχιστον η επέκταση στα γύρω σπίτια, κάποια εκ των οποίων είχαν στην αυλή δεξαμενές πετρελαίου και γκαζιού και αποσοβήθηκε ένα άλλο ολοκαύτωμα της ηρωικής «Κουκουβίστας», σαν αυτό που είχαν κάνει οι φασίστες κατακτητές το 1944.

Ευτυχώς, κανείς δεν ήταν μέσα στο σπίτι, καθώς ο Στέφανος έλειπε για λόγους υγείας στην Αθήνα. Όπως φαίνεται όμως ο αγώνας του για την σωτηρία της Γκιώνας, από την αλόγιστη εκμετάλλευση των μεταλλείων, ήταν πολύ σημαντικός για να θελήσουν κάποιοι να τον εκφοβίσουν ώστε να του κλείσουν το στόμα.

Η Πυροσβεστική και η αστυνομία, που ειδοποιήθηκαν, έφτασαν όταν ήταν πια αργά, γιατί τα οχήματα ξεκίνησαν από την ’μφισσα και το Πολύδροσο.

Η Αστυνομία διενεργούσε και διενεργεί έρευνα για την ταυτότητα των δραστών, οι έρευνες όμως αυτές δεν πλησίασαν κανέναν από τους φυσικούς τρομοκράτες, που αποθρασύνθηκαν και ξαναχτύπησαν ολοκληρώνοντας την καταστροφή.

Όμως για μας είναι γνωστοί... Τουλάχιστον οι ηθικοί αυτουργοί.

Δεν είναι τυχαίο, που οι τρομοκράτες θρασύδειλοι εμπρηστές «χτύπησαν» μετά από συγκεντρώσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην ασυδοσία των μεταλλείων.

Δεν είναι τυχαίο, που πριν μερικές μέρες η «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» κατέθεσε ένσταση κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρείας «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.» συμφερόντων Βαρδινογιάννη.

Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων της εταιρείας S&B και υπεργολάβων, στα πλαίσια της συγκέντρωσης στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη 2008, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς.

Στοχοποιούν τους υπερασπιστές της Γκιώνας, για να μπορέσουν άνετα να ρίξουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και στο περιβάλλον.

Φυσικοί αυτουργοί είναι εκείνοι οι θρασύδειλοι τρομοκράτες, που πιστεύουν ότι οι αγώνες σταματούν με μια πυρκαγιά, πως πάνω από τα συντρίμμια των πατρογονικών εστιών τα στόματα σφραγίζουν και δεν είναι η οργή αυτή που δυναμώνει την πάλη.

Όμως οι κάτοικοι της Καλοσκοπής και των χωριών της Γκιώνας έχουν διαφορετική άποψη. Μια βουβή οργή έχει ήδη ξεσπάσει, που θα γίνει αγανάκτηση και αγώνας.

Ήδη πολλοί προτρέπουν την «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας. Γι αυτούς τους λόγους συνεδριάζει απόψε η συντονιστική επιτροπή των χωριών.

Γκιώνα, 30 Μαρτίου 2009

Η Κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας


1.10.2009

9.1.09 : Απολογισμος

πρωτα ενα κλικ εδω για ορεκτικο,

μετα ενα κλικ εδω για κυριως πιατο.

και επιδορπιο : μια παστα με κερασακι ...



γι'αυτους που δεν χόρτασαν, κλικ εδω .
και εις αλλα με υγεια...


αν και αυτονοητο, παρακαλω προωθηστε το μενου σε γνωστους και φιλους.

1.08.2009

Όλα για την Κωνσταντίνα

Επειδή είναι στιγμές που η πλάκα, σοβαρή ή όχι είναι πολύ λίγη για να εκφράσει συναισθήματα, παρακαλούμε δώστε βάση σ’ αυτό και διαδώστε το.

Ο λογαριασμός ενίσχυσης της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της συνδικαλίστριας που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης με βιτριόλι της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA KUΝEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

Σχετικά γράψαμε στο προ-προηγούμενο δημοσίευμα. Επειδή τα έχουμε πάρει στο κρανίο και επειδή το γεγονός έχει θάφτει από τα ΜΜΕ ανάμεσα στα έκτακτά μέτρα της τροχαίας για την έξοδο και τις ευχές του πατριάρχη για τα Χριστούγεννα, ας βάλουμε τα δυνατά μας. Προσφέρουμε ότι μπορούμε όχι από αυτά που μας περισσεύουν αλλά από αυτά που θα μας λείψουν. Δεν πειράζει. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης.

Και φυσικά Δεν μένουμε στην οικονομική ενίσχυση. Διαδίδουμε το μήνυμα το δημοσιεύουμε σε blog και sites και συμμετέχουμε σε κάθε κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης και δράσης.


* απο σαλατα εποχης


12.24.2008

Μητρόκωλοι



Ομαδα ακτιβιστων κατεβασε τα παντελονια της και φωτογραφήθηκε έξω απο τη Μητρόπολη Αθηνων

***

12.16.2008

ΕΓΩ, ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ


Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Κάποιοι με ονομάζουν εξουσία, αλλά εμένα μ’ αρέσει περισσότερο να με λένε Σύστημα. Ακούγεται πιο σοφιστικέ. Υπάρχω από την πρώτη στιγμή του σύμπαντος και θα πάψω να υπάρχω όταν ξυπνήσει κι ο τελευταίος πολίτης αυτού του κόσμου.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σου φτιάξω νοσοκομεία για να δείξω το ανθρώπινο πρόσωπό μου. Αλλά θα τα κάνω λίγα και μικρά, για να έχω την ευχαρίστηση να σε δω να πεθαίνεις στο ράντζο έξω από την εντατική, με το φακελάκι στο χέρι. Θα σου φτιάξω σχολεία, όχι για να σε μορφώσω, αλλά για να στρεβλώσω τη γλώσσα σου και με αυτή να φτωχύνω τη σκέψη σου. Θα μπασταρδέψω την ιστορία σου για να μην έχεις παρελθόν, μόνο μέλλον που θα ανήκει σε μένα.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα έχω πάντα το μάτι μου επάνω σου. Θα βάλω πρώτα τα Μέσα μου, τα κανάλια μου και τις εφημερίδες μου, να σε μάθουν να παρακολουθείς και να παρακολουθείσαι και μετά θα βάλω παντού κάμερες, θα εισβάλω στην προσωπική σου ζωή, θα καταργήσω ακόμη και τις ποιο δικές σου στιγμές, μέχρι να φτάσω να κλέψω και τη σκέψη σου ακόμη.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σου μάθω ότι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι τα λεφτά. Θα σε βομβαρδίσω με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας και θα σε βάλω να δανειστείς για να τα αγοράσεις. Θα χρωστάς στις τράπεζες, στα πολυκαταστήματα, στο δημόσιο, παντού. Θα ξέρω τι έχεις στο πορτοφόλι σου και που τα ξόδεψες. Όσα σου περισσεύουν θα στα πάρω με το χρηματιστήριο. Και όταν δεν θα έχεις πια να με πληρώσεις θα κατάσχω ως και την περιουσία των γονιών σου. Θα σε μάθω να ζεις με δανεικά και να μου χρωστάς πάντα.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σε υποχρεώσω να δουλεύεις για ένα κομμάτι ψωμί, αφού πρώτα μου φιλήσεις την κατουρημένη μου ποδιά. Θα δουλεύεις μέχρι να φύγεις από αυτή τη ζωή. Και αν κάποιος από εσάς γλιτώσει και φτάσει στη σύνταξη θα του δίνω τόσο λίγα χρήματα, που θα προτιμά να είχε πεθάνει μια φορά, αντί να πεθαίνει κάθε μέρα.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα φτιάξω κι άλλες εξουσίες γύρω μου. Μια για να κάνει τους νόμους που θέλω, μια για να σε δικάζει όπως θέλω και μια για να με ελέγχει όταν εγώ θέλω. Θα φτιάξω και μηχανισμούς για να σε αναλαμβάνουν όταν σκεφτείς να με αμφισβητήσεις. Θα σου διδάξω να με φοβάσαι. Να με φοβάσαι σε όλες τις βαθμίδες της ζωής σου. Να φοβάσαι το δάσκαλο, τον επιλοχία, το μπάτσο, το αφεντικό, το γείτονα, το Θεό.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα δηλητηριάσω κάθε χαρά σου. Ακόμη και την στιγμή της απόλυτης ελευθερίας σου, τη ώρα που κάνεις έρωτα, θα τη μολύνω. Θα σε αναγκάσω να κλειστείς στο σπίτι σου, να ξέρω που είσαι. Θα σε καθηλώσω μπροστά από την τηλεόραση και θα σε ταΐσω τόσο πολύ υποκουλτούρα που θα νομίζεις ότι αυτό είναι ο πολιτισμός σου.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σε κάνω οπαδό. Θα σε οδηγήσω να αγαπήσεις μια ομάδα, να τη λατρέψεις. Αλλά επειδή αυτό θα σου δώσει χαρά, θα σου μάθω ότι δεν είναι όλοι οι οπαδοί ίδιοι. Κάποιοι θα είναι δικοί μου. Κτήμα μου. Κομμάτι δικό μου. Σ’ αυτούς θα δίνω τίτλους και διακρίσεις, γήπεδα κι εγκαταστάσεις, ατιμωρησία και αλάθητο. Όσοι θα τα ‘χουν καλά μαζί μου θα προοδεύουν, θα θεωρούνται παιδιά ενός ανώτερου θεού.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Όταν εγώ θα βρίζω από το μπαλκόνι θα με λένε αρχηγό, όταν εσύ βρίζεις στο γήπεδο θα σε λένε αλήτη. Όταν εγώ, σαν πρόεδρος μιας δικιάς μου ομάδας, απειλώ και εκβιάζω, θα με λένε μάγκα. Όταν εσύ κρεμάσεις ένα πανό που δεν θα μου αρέσει, θα νοιώσεις την οργή μου. Όποιος κρατάει πυρσό για να με αποθεώνει, θα τον διορίζω στο Δημόσιο και θα τον βάλω στους μηχανισμούς μου. Όποιος κρατάει πυρσό χωρίς την άδειά μου θα μπαίνει φυλακή.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σου απαγορεύσω να ταξιδεύεις για την ομάδα σου. Θα σε κρατάω δέσμιο στα όρια του γηπέδου σου, γιατί δεν γουστάρω να μπω στο κόπο να σε ελέγχω. Αν κάποιος μου ξεφύγει θα φροντίσω να τραβήξει τα πάνδεινα. Να μείνει εκεί. Να μη γυρίσει.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα αμαυρώσω το όνομά σου με όλους τους τρόπους. Θα σε κυνηγήσω ακόμη και για το ότι υπάρχεις. Θα πετάξω το προσωπείο του δημοκράτη. Θα καταργήσω το σύνταγμα και τους νόμους που έκανα το λάθος να σου παραχωρήσω. Θα φτιάξω νέους και σκληρότερους νόμους στα μέτρα μου. Για ψύλλου πήδημα θα σε φορτώσω κατηγορίες, θα σε στείλω στο κάγκελο, θα σου στερήσω κατακτημένα δικαιώματα δεκαετιών, θα σου φερθώ χειρότερα κι από δολοφόνο.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα φτιάξω στρατούς να καταστέλλω κάθε εξέγερσή σου, μικρή ή μεγάλη. Άμα τολμήσεις να σηκώσεις κεφάλι θα σε λιανίζω όπου σε βρω. Θα σε δέρνω στο γήπεδο, στο δρόμο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο. Δεν με ενδιαφέρει η ηλικία σου. Αδιαφορώ αν είσαι 15 ή 45 ή 85 χρονών. Θα νοιώσεις το κτύπημα του γκλομπ μου στην πλάτη σου. Θα σε βουλιάξω στον πιο απύθμενο πόνο: ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ.

Χαίρετε. Είμαι το ΣΥΣΤΗΜΑ. Θα σε κάνω μικρό, ασήμαντο. Ένα φοβισμένο, σιδεροδέσμιο, πειθήνιο ανθρωπάκι. Θα γεννιέσαι για μένα, θα δουλεύεις για μένα, θα πεθαίνεις για μένα. Θα σε κάνω ένα κομματάκι μου. Με δύο παιδιά, τρία δάνεια, προσημειωμένα όνειρα, βαλτωμένη ζωή, σάπιες ελπίδες, γιγάντιους φόβους, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τραυματισμένες χαρές.

Δεν θέλω να ξεκολλήσεις από τον καναπέ σου, δεν θέλω να μορφωθείς εσύ και τα παιδιά σου, δεν θέλω να ξέρεις τα δικαιώματά σου, δεν θέλω να ανοίξεις τα μάτια και το μυαλό σου.

Γιατί τότε θα σε φοβάμαι.
Γιατί τότε δεν θα μπορώ εύκολα να σε βάλω σε καλούπια.
Γιατί τότε θα μπορείς να κρατάς μια ανοικτή χαραμάδα για να μου ξεφύγεις και να πετάξεις στο όνειρό σου.

PAOKWORLD, 11/12/2008


12.14.2008

no,you won't fool the children of the revolution



no way...



* εχουμε ξεφυγει τελειως...

Black Ribbon

Μανιφέστο (κυκλοφορεί σε ένα μπλόγκ κοντά σας...)

Την τελευταία εβδομάδα η μαθητιώσα νεολαία βρίσκεται στους δρόμους. Την τελευταία εβδομάδα για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας ξελασπώνουν τα παιδιά μας. Τώρα έρχεται η δική μας ώρα. Από εδώ και πέρα αρχίζει αυτή η ανένδοτη αλληλουχία γεγονότων, που βάζει εμάς να γράφουμε ιστορία. Από εδώ και πέρα αρχίζουμε όλοι να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας με σκοπό να αλλάξουμε τις ζωές μας.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Υπάρχει μόνο η φαντασία και η διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και το δικαιότερο. Ούτε υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Γι’ αυτό σπάμε ηλίθιους διαχωρισμούς σε αριστερούς και δεξιούς, αφήνουμε πίσω κομματικές ταυτότητες και γραμμές, πετάμε στα σκουπίδια ό,τι μας μπλοκάρει, σκεφτόμαστε ελεύθερα, λειτουργούμε συλλογικά και αλληλέγγυα.

Κάνουμε από τα πιο απλά, όπως :

Πιάνουμε κουβέντα με όλους για όλα, όχι τα συνηθισμένα αλλά αυτά που μας βασανίζουν.

Γράφουμε μόνοι μας ή με άλλους ένα φλογερό κείμενο, το βγάζουμε φωτοτυπίες και το μοιράζουμε στον κόσμο.

Παίρνουμε με τους φίλους μας φύλλα ταπετσαρίας, γράφουμε σε αυτά συνθήματα που μας αρέσουν όπως “όλοι στους δρόμους”, “κάντε συνελεύσεις παντού” και τα κολλάμε σε όλα τα λεωφορεία. Το μήνυμά μας να φτάσει σε όλη την πόλη.

Κάνουμε αυθόρμητες εκδηλώσεις στους δρόμους της πόλης, ό,τι γουστάρει και αγαπά ο καθένας.

Πηγαίνουμε στις καταλήψεις των μαθητών, κουβεντιάζουμε με τα παιδιά, ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, τα στηρίζουμε ψυχολογικά.

Συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις.

Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία. Έχει ωραίο Ήλιο και ωραίους Ανθρώπους έξω.

Μέχρι τα λίγο πιο πολύπλοκα, όπως :

Όσοι συμμετέχουμε σε κινήματα πόλης και συλλόγους καλούμε σε τοπική πορεία και μετά λαϊκή συνέλευση. Αν μπορούμε, καταλαμβάνουμε κάποιο δημόσιο χώρο και τον κάνουμε σπίτι μας, καλώντας εκεί τοπικές συνελεύσεις. Στις συνελεύσεις συζητάμε αρχικά ό,τι μας βασανίζει, από το πιο απλό ως το πιο σύνθετο και μετά προτείνουμε και συζητάμε λύσεις. Μεταξύ μας την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών την αφήνουμε στους πολιτικούς.

Όσοι συμμετέχουμε σε σωματεία εργαζομένων σπάμε επειγόντως ό,τι έχει μπλοκάρει τη δράση τους ως τώρα. Περνάμε ψηφίσματα, καλούμε τους εργαζομένους για συμμετοχή στις πορείες και στις συνελεύσεις μας, ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, συντονιζόμαστε με άλλα σωματεία, καλούμε σε απεργία. Ξεπερνάμε χωρίς πολλά πολλά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες, αν είναι διεφθαρμένες και εμποδίζουν σε όλα αυτά.

Όσοι συμμετέχουμε σε κόμματα ή σε αρτηριοσκληρωμένες καταστάσεις δεν υπακούμε σε γραμμές. Η δική μας άποψη για τα πράγματα έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή της γραμμής. Όπως και η άποψη του διπλανού. Η αλήθεια της γραμμής δεν καλύπτει την αλήθεια κάθε ανθρώπου. Η αλήθεια κάθε ανθρώπου όμως αλλάζει την πραγματικότητα. Και αυτό γίνεται εδώ και τώρα.

Μην κοιτάτε αποσβολωμένοι όσοι διαβάσατε το κείμενο. Αυτά όλα και άπειρα άλλα ήδη συμβαίνουν. Απλώς έτυχε και δεν το πήρατε χαμπάρι.

Προς τους δημοσιογράφους : Να χαρείτε, σταματήστε να βιντεοσκοπείτε ή να μεταδίδετε τα δάχτυλο αντί για το φεγγάρι. Εντάξει, ακούσαμε εκατομύρια φορές για τα 250 καταστήματα που έπαθαν ζημιές. Για τη νεολαία όμως, για την κοινωνία και τα προβλήματά της δεν ακούσαμε τίποτα. Τι νομίζετε ότι όλοι αυτοί που γεμίζουν τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις κτλ είναι βαλτοί? Έχετε καταντήσει πια γραφικοί. Όσο και να θέλετε, ο κόσμος πλέον για πρώτη φορά συζητάει και κατεβαίνει στους δρόμους για άλλα πράγματα από αυτά που του μεταδίδετε. Συνεχίστε αυτή τη χαζή κωμωδία. Αυτή τη φορά θα την παίζετε χωρίς θεατές.

Προς τους καλλιτέχνες : Καιρός να βγείτε στους δρόμους. Δεν γίνατε αυτό που γίνατε, για να εκτελείτε μπροστά σε κλειστά μάτια/ώτα. Γεμίστε την πόλη με δρώμενα. Πάτε στις συνελεύσεις και προτείνετε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα και θα δείτε ανταπόκριση. Κατεβείτε στις διαδηλώσεις με δρώμενα. Τι ακριβώς περιμένετε, για να σταματήσετε τον εκφυλισμό στον οποίο έχει φτάσει η τέχνη σήμερα?

Προς τους ανθρώπους του πνεύματος : Εδώ δύσκολα τα πράγματα. Εσάς σας έχει βαρέσει τόσο η μαλακία τα τελευταία χρόνια, που σημερά έχετε φτάσει στο σημείο να αναμασάτε την προπαγάνδα των καναλιών, που μεταδίδει το κράτος. “Όχι άλλη Βία”, “Βάνδαλοι”, “γνωστοί - άγνωστοι”, “τα παιδιά σήμερα δεν έχουν καλή ανατροφή”. Ξυπνήστε από τον λήθαργο, στον οποίο έχετε περιπέσει και ως γερασμένα μυαλά που είστε ενωθείτε και εσείς με τον κόσμο και κάντε ένα ελάχιστο κάτι. Η πνευματική “πρωτοπορία” αυτής της κοινωνίας είστε αναντίστοιχη της εποχής και αυτό είναι η χειρότερη βρισιά για εσάς.

Προς τους πολιτικούς : Αφού δεν υπάρχετε, που δεν υπάρχετε, δεν πάτε σπίτια σας? Στις τελευταίες εκλογές υπήρχε ένα μπλουζάκι που έλεγε “ψήφο σε κανένα πούστη, μπουρδέλο τα κάνω και μόνος μου”.

Προς τους “καπιτάλες” : Μμμ, κάτι μου λέει ότι τελικά εσείς παίρνετε όλες τις αποφάσεις άρα εσείς είστε και το πρόβλημα. Φροντίστε να συνηθίσετε αυτούς τους καιρούς που ζούμε σε μία άλλη ποιότητα δημοκρατίας. Κάτι τρίζει? Μην φοβάστε, μάλλον είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας.

γραμμένο από inlovewithlife

12.09.2008

"Δημοκρατια" / "Democracy"




Αστυνομικοί της βρετανικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας (γνωστοί και για την εν ψυχρώ δολοφονία του Βραζιλιάνου Μενέγκες στο μετρό του Λονδίνου) εισέβαλαν χθες στο προαύλιο της ελληνικής πρεσβείας και συνέλαβαν φοιτητές, οι οποίοι είχαν κάνει συμβολική κατάληψη, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή στην Αθήνα. Επειδή ο χώρος της πρεσβείας είναι ελληνικό έδαφος, προφανώς είχαν το «πράσινο φως» από την ελληνική κυβέρνηση και τα προξενικά όργανα. Ταυτόχρονα, δεκάδες αστυνομικοί και κλούβες είχαν αποκλείσει την πρεσβεία και ολόκληρο τον δρόμο τετράγωνα πιο πριν, για να μην επιτρέψουν σε συγκεντρωμένους Ελληνες και ξένους, παρά τις πολικές θερμοκρασίες, να πλησιάσουν τους φοιτητές. Η «δημοκρατία» σε Αθήνα και Λονδίνο καλά κρατεί...


Τ.Φ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/12/2008





* in my inbox, sent by @lbist


**http://www.wombles.org.uk/article2008122329.php
πατρίδα θρησκεία σουβλάκι με πίτα Datsun Adidas και Χάνι της Γραβιάς