6.25.2009

PΕ ΟΥΣΤ!



Κι ήθελε ακόμη

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. 'Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. 'Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές αλλόφρονες στους δρόμους
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα σημαία
Καρφώσατε σ' εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεχτικά, σε μια γωνιά, μαζεύω με τάξη,
Φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
Με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
Με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω.
'Όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.»

Ένα ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη, μελοποιημένο από τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Τραγούδια της λευτεριάς» που κυκλοφόρησε το 1978, σε ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη.
πατρίδα θρησκεία σουβλάκι με πίτα Datsun Adidas και Χάνι της Γραβιάς