Photoshop Birthday (20)

20 years of Photoshop.

I wonder how things would be without it. (I am not sure if they would be better or worst, surely different though!)

be ready!

be ready! be informed!

life

ffffound!

Computer Shops In Data Access Scam

A Sky News investigation has found some computer repair shops are illegally accessing personal data from customers' hard drives, and even trying to hack into their bank accounts. Sky's Mark White has this exclusive report.

See the video..

The pre-boiled egg...

How to not boil an egg

Thanks to a miracle of modern ingenuity you need never boil or shell another egg - for Oliver Thring of Thring for Your Supper it's the beginning of the end. What's the most ridiculous pre-prepared food or ingredient you've come across?

Read more

PΕ ΟΥΣΤ!

Κι ήθελε ακόμη

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. 'Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. 'Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές αλλόφρονες στους δρόμους
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα σημαία
Καρφώσατε σ' εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεχτικά, σε μια γωνιά, μαζεύω με τάξη,
Φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
Με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
Με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω.
'Όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.»

Ένα ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη, μελοποιημένο από τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Τραγούδια της λευτεριάς» που κυκλοφόρησε το 1978, σε ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη.

νικος δενδιας

ατσου τσου ρου.... τσουτσου

Στημένη η δημοσκόπηση της Kapa Research που δημοσίευσε «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Η δημοσκόπηση της γνωστής εταιρείας Kapa Research για το ποιος πολιτικός αρχηγός επικράτησε στο debate, ανέβηκε στο site της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» στις 20:18 ενώ όλοι γνωρίζουν ότι το debate ξεκίνησε στις 20:10 !!! Μετά από τηλεφωνήματα στο «ΒΗΜΑ» και το σάλο που δημιουργήθηκε στο διαδύκτιο από blogs η σχετική σελίδα του ηλεκτρονικού Βήματος, κατέβηκε. Όμως «ΤΟ ΒΗΜΑ» την ξανανέβασε αργότερα χωρίς …ώρα δημοσίευσης! Ταυτόχρονα η «δημοσκόπηση» δημοσιεύτηκε την επόμενη ημέρα στο ΒΗΜΑ(!).

Την αποκάλυψη την έκανε η τηλεόραση χωρίς σύνορα:

http://www.tvxs.gr/v12848

"Συγχαρητήρια στην Κάπα Research και στον Ντίνο Ρουτζούνη για την ταχύτητα, την αποτελεσματικότητα και την εγκυρότητα. Μας εξέπληξε όλους, προτού καν τελειώσει η συζήτηση να έχει έτοιμη την έρευνά του. Αν αυτό το πνεύμα περάσει σε όλο τον επιχειρηματικό χώρο του τόπου μας σε διάστημα εξίσου ταχύ η Ελλάδα θα έχει γίνει Γερμανία" , δηλωσε ο "μεγαλος ηττημενος του debate , Αλεκος Αλαβανος , στη συνεντευξη του στο Βημα.

to vote or not to vote

Δεν απέχω, συμμετέχω: 10 επιχειρήματα κατά της αποχής

1. Όλοι ίδιοι είναι και σιγά μην αλλάξει τίποτα.

Άρα ας ακολουθήσουμε το δρόμο της μοιρολατρίας κι ας ανεχθούμε τη διαφθορά, την ασυδοσία και την κοινωνική αδικία που μας ταλαιπωρούν τόσες δεκαετίες. Ας μην τολμήσουμε να κάνουμε τίποτα, γιατί είμαστε αδύναμοι, φοβισμένοι και απογοητευμένοι. Ας περιμένουμε παθητικά το επόμενο σκάνδαλο, το επόμενο ξεπούλημα, το επόμενο θύμα. Κι ας αρκεστούμε στο να γκρινιάζουμε μεταξύ μας, κατηγορώντας όλους τους άλλους που σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ποτέ.

2. Δεν θέλω να στηρίξω αυτό το πολιτικό σύστημα.

Η δυνατότητα ψήφου δεν στηρίζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, εκτός κι αν σκοπεύεις να επιλέξεις ένα από τα δύο κόμματα που παραδοσιακά εναλλάσσονται στην εξουσία. Αντιθέτως, η αποχή συντηρεί τις μέχρι τώρα ισορροπίες και ευνοεί τις παρατάξεις που έχουν χτίσει τη δύναμη τους στην πελατειακή λογική και την οπαδική νοοτροπία. Αν θέλεις λοιπόν να δεις τον δικομματισμό να θριαμβεύει για άλλη μια φορά, πήγαινε για μπάνιο. Διαφορετικά, κάνε την παρουσία σου αισθητή με την ψήφο σου και άλλαξε το πολιτικό τοπίο. Με λίγη καλή τύχη, ίσως καταφέρουμε να δούμε κάποια στιγμή και απλή αναλογική στις βουλευτικές εκλογές. Η ευκαιρία υπάρχει, στο χέρι μας είναι αν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη.

3. Δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα με το οποίο ταυτίζομαι απόλυτα.

Υπάρχουν δεκάδες πολιτικά κόμματα που καλύπτουν ένα τεράστιο εύρος ιδεολογίας και μεθοδολογίας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάποιο που να θεωρείς ιδανικό, σίγουρα υπάρχει κάποιο με το οποίο συμφωνείς περισσότερο. Μπες στον κόπο να ψάξεις τις θέσεις τους αναλυτικά, ιδίως αυτές που αναφέρονται σε θέματα που σε αφορούν άμεσα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να επιλέξεις να ανήκεις κάπου, ούτε ότι θα πρέπει να εμπιστευτείς τα πάντα σε πρόσωπα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Συμμετέχοντας σε εσωκομματικές διαδικασίες ή απλά ασκώντας πιέσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, έχεις τη δυνατότητα να συνδιαμορφώσεις το κόμμα της επιλογής σου προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Και φυσικά, έχεις κάθε δικαίωμα να το απορρίψεις στις επόμενες εκλογές και να προτιμήσεις κάποιο άλλο.

4. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συμμετέχεις πέρα από το να επισκέπτεσαι την κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια.

Και ποιος είπε ότι το ένα αναιρεί το άλλο; Από πού κι ως πού η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία αποκλείει τη συμμετοχή σε άλλου είδους δράσεις; Ή μήπως αν κάποιος πάει και ψηφίσει γίνεται αυτομάτως κομματικό στρατιωτάκι και του απαγορεύεται να στηρίζει δραστηριότητες που δεν εγκρίνει η ηγεσία της παράταξης του; Αυτά είναι αστεία πράγματα, όπως αστείο είναι και να νομίζει κανείς ότι όλες οι πορείες, όλες οι συνελεύσεις και όλες οι συλλογικές διεκδικήσεις μαζί μπορούν να υποκαταστήσουν το δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Το να αφιερώνει κάποιος χρόνο και ενέργεια από τη ζωή του για να ασχοληθεί με την πολιτική και μετά να φοβάται να πάει στις εκλογές να ψηφίσει ισοδυναμεί με κλωτσιά σε μία καρδάρα γεμάτη γάλα.

5. Η συνειδητή αποχή είναι πολιτική θέση.

Αόριστη και αόρατη, στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι με την αποχή της άγνοιας και της αδιαφορίας. Χωρίς δυνατότητα να εκφράσει δημόσιο λόγο στο ευρύ κοινό. Χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση να προβεί σε αποτελεσματικές κοινωνικές δράσεις. Χωρίς εκπροσώπηση στη Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα μέσα και στα θεσμικά όργανα. Και χωρίς πιθανότητα να παρέμβει στο εσωτερικό των πολιτικών παρατάξεων για να αλλάξει τις δομές και τη νοοτροπία τους. Ουσιαστικά, η “συνειδητή” αποχή το μόνο που κάνει είναι να φιμώνει την ιδεολογία από την οποία προέρχεται, επιτρέποντας να διαιωνίζονται τα αρνητικά στερεότυπα που προσάπτουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο όλοι όσοι έχουν συμφέρον από τη δαιμονοποίηση του.

6. Είμαι οπαδός της αμεσοδημοκρατίας και δεν πιστεύω σε εκπροσώπους.

Ωραία, και πώς ακριβώς θα φτάσουμε κάποια στιγμή στην ουτοπία της αμεσοδημοκρατίας; Με επανάσταση; Ας είμαστε σοβαροί… Μέχρι να το επιτρέψουν οι τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις θα είμαστε αναγκασμένοι να συμβιβαζόμαστε σε εκδοχές του σημερινού μοντέλου. Με εκπροσώπους που – σε έναν ιδανικό κόσμο – θα έχουν τις ικανότητες και το ήθος να διαχειριστούν περίπλοκα ζητήματα που καμία μαζική συνέλευση δεν μπορεί να λύσει. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε την κλίμακα για την οποία συζητάμε. Η Ελλάδα έχει κάπου έντεκα εκατομμύρια πολίτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση μισό δισεκατομμύριο. Χωρίς εκπροσώπους και φορείς δεν είναι εφικτό να λειτουργήσει το σύστημα. Και για να γίνει το σύστημα πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό είναι απαραίτητες οι εκλογές. Η προοπτική να μην υπάρχει καθόλου σύστημα είναι απλά αφελής, εκτός αν κάποιος ονειρεύεται μία Ευρώπη που θα αποτελείται από εκατομμύρια ολιγομελή και αυτόνομα κοινόβια. Τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο πάντως ήταν λίγο μετά την εποχή των παγετώνων.

7. Καλύτερα να κάνουμε εκλογική απεργία για να ρίξουμε το σύστημα.

Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και πουθενά, κι ούτε πρόκειται. Μάλιστα, όσες φορές επιχειρήθηκε συντονισμένα είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Όπως και να ‘χει, είτε το ποσοστό αποχής στις ευρωεκλογές φτάσει το 30% είτε το ξεπεράσει, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να φτάσει στο σημείο να ακυρώσει την όλη διαδικασία. Ακόμα κι αν μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον όμως, το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να εκλείψει ο κοινοβουλευτισμός, ανοίγοντας το δρόμο σε αυτόκλητους “σωτήρες” να αντικαταστήσουν το δημοκρατικό πολίτευμα με τη δικτατορία της αρεσκείας τους. Θέλεις να συμβάλλεις σε μία τέτοια προοπτική;

8. Αν υπήρχε ενωμένη και ισχυρή αριστερά θα πήγαινα να ψηφίσω.

Και πώς ακριβώς περιμένεις να υπάρξει όσο δεν ψηφίζεις; Σα να μην έφτανε το ανοιχτό τραύμα της μακρόχρονης διάσπασης, από τη στιγμή που αποφασίζεις να απέχεις συντηρείς τα μικροπολιτικά παιχνίδια, την ηττοπάθεια, την οπισθοδρόμηση, την πόλωση, τον παλαιοκομματισμό και τη μίζερη καθαρολογία των ευκαιριακών μικρομάγαζων. Το χειρότερο όμως είναι ότι άθελα σου ενισχύεις όλα τα κόμματα που βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα όσων πιστεύεις. Αν θέλεις μια καλύτερη και ενωμένη αριστερά λοιπόν, δεν έχεις παρά να ψηφίσεις το κομμάτι που θεωρείς περισσότερο υγιές και να βοηθήσεις να αναδειχτούν τα πρόσωπα που εμπιστεύεσαι περισσότερο. Κι αν δεν μπορείς να αποφασίσεις ποια αριστερά θέλεις, τουλάχιστον ψήφισε κάποιο μικρό και ανώδυνο κομμάτι της ώστε να αυξήσεις τη συνολική δυναμική της.

9. Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Κι αν η αποχή μπορούσε να απειλήσει το κατεστημένο δεν θα την συνιστούσαν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Από την Αυριανή μέχρι τον Πρετεντέρη, κι από τον Παπαχελά μέχρι το Άλτερ, η καθεστωτική προπαγάνδα επιμένει να προωθεί την αποχή ως μορφή διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος. “Πηγαίνετε για μπάνιο”, “εκμεταλλευτείτε το τριήμερο”, “μαυρίστε τους κάνοντας ηλιοθεραπεία”. Οι στυλοβάτες της διαπλοκής γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε χαμένη ψήφος συντηρεί τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Θα τους κάνεις τη χάρη;

10. Δεν πιστεύω στην δημοκρατία.

Το μόνο σύστημα στο οποίο δεν έχουν οι πολίτες δικαίωμα ψήφου είναι η δικτατορία – του χουντικού, του μονάρχη ή του προλεταριάτου. Ακόμα και στην αναρχία, η έννοια της αμεσοδημοκρατίας στηρίζεται στις ομόφωνες αποφάσεις ενός συνόλου. Λυπάμαι που σου το λέω λοιπόν, αλλά αν δεν πιστεύεις στη δημοκρατία, όποια λέξη και να χρησιμοποιείς για να περιγράψεις τον εαυτό σου, είναι καιρός να παραδεχτείς ότι είσαι απλά άλλος ένας φασίστας.

του nefelika

ζήτω το κώμα!

ζήτω!

Ανακοίνωση Σωματείου ΟΤΕ για αυθαιρεσίες και απολύσεις στις τηλεπικοινωνίες

Πριν από λίγες μέρες στο Βλαβοληπτικό (121, Βικτώρια), ο επόπτης του Τμήματος τηλεφωνεί προσποιούμενος τον πελάτη, προκειμένου να ελέγξει κατά πόσο «τα παιδιά» (εμείς είμαστε αυτοί) ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Τμήματος. Ένα «παιδί» (δηλαδή συνάδελφός μας), προφανώς λόγω πίεσης από τη συνεχή ροή κλήσεων (το 121 είναι ένα από τα πιο εντατικοποιημένα τμήματα του ΟΤΕ), αφήνει στην αναμονή τον επόπτη-«πελάτη» για τρία λεπτά. Οι συνάδελφοι αρνούνται να καταδώσουν τον/την εγκληματία όπως τους ζητά ο προϊστάμενός τους και ο τελευταίος, που κάτι τέτοια συναδελφικά δεν τα σηκώνει, αποφασίζει -εκδικητικά και αποδίδοντας συλλογική ευθύνη (λες και πρόκειται για καψόνι σε νεοσύλλεκτους) να μεταφέρει ολόκληρη τη βάρδια σε ώρες που δε βολεύουν κανέναν. Συνάδελφοι σκέφτονται ήδη την παραίτηση, αδυνατώντας να ανταποκριθούν.

* * *
Πριν από λίγες μέρες στο Telemarketing (Αθηνάς), συνάδελφος που θέλει να βγει διάλειμμα ακούει εμβρόντητος από την επόπτρια ότι αν δεν κάνει έστω και μία πώληση, δεν έχει να πάει πουθενά. Μπορεί το διάλειμμα του ενός τετάρτου να είναι κατοχυρωμένο ήδη από την Επιθεώρηση Εργασίας, ύστερα από παρέμβαση του κλαδικού σωματείου στις τηλεπικοινωνίες, μπορεί κανείς μας να μη φταίει που εν μέσω κρίσης ο κόσμος δεν έχει λεφτά, αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά; Νόμος είναι το δίκιο του επόπτη, της διοίκησης, των μετόχων και της Deutsche Telekom.

* * *
Στα μέσα Φεβρουαρίου, οι θυρωροί του κτιρίου του ΟΤΕ στο κτίριο της πλατείας Βικτωρίας απαγορεύουν την είσοδο σε συνάδελφο που δηλώνει ότι έχει έρθει για να μοιράσει φυλλάδια του Σωματείου μας: "το κτίριο είναι υψίστης ασφαλείας: δεν μπορεί να μπαίνει όποιος θέλει. Να λέτε καλά που δεν σας ψάξαμε και τις τσάντες", της λένε, εξηγώντας ότι λειτουργούν βάσει υποδείξεων του συγκροτηματάρχη. «Μεμονωμένο περιστατικό»; Τα ίδια συμβαίνουν και στην Αθηνάς: συνάδελφοι που μοιράζουν την ανακοίνωσή μας για την Πρωτομαγιά καλούνται να απαντήσουν σε επόπτρια «ποιοι νομίζουν ότι είναι». Απαντούν και συνεχίζουν να μοιράζουν, αφού ο προϊστάμενος εξηγεί ευγενικά στην επόπτρια ότι δεν είμαστε στον 19ο αιώνα και ότι ο συνδικαλισμός δεν είναι παράνομος.

* * *
Εδώ και αρκετές μέρες φημολογείται μείωση προσωπικού και μη αντικατάσταση των συμβασιούχων συναδέλφων, των οποίων η σύμβαση λήγει. Σε μια σειρά από τμήματα γίνονται μετακινήσεις, ο μπαμπούλας της αξιολόγησης έχει ήδη αρχίσει να απειλεί, ενώ στο 11888 διατυπώνονται απειλές σε συναδέλφους, για να μην ξεχνούν να προτείνουν στους πελάτες σύνδεση με τον αριθμό που τους βρίσκουν. Ξέρετε, όχι για τα κέρδη. Για τους φουκαριάρηδες τους πελάτες.

Πριν από λίγες μέρες, ο ΟΤΕ μοιράζει ερωτηματολόγιο («Έρευνα Ικανοποίησης Εργαζομένων»), στο οποίο μας ρωτά αν είμαστε περήφανοι που δουλεύουμε στον οργανισμό, αν πιστεύουμε στους στόχους του και αν γνωρίζουμε τις συνέπειες για όσους δρουν (ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ:) ενάντια στις αρχές και τις αξίες του ΟΤΕ (άρα και των μετόχων και της Deutsche Telekom). Εσείς τι θα απαντούσατε έπειτα από τα παραπάνω;

Aς μην αδικούμε τον οτε, όμως:
«μεμονωμένα περιστατικά» συμβαίνουν και σ’ άλλες επιχειρήσεις
με τις ίδιες άξιες

* Στις αρχές της χρονιάς, ο υπεύθυνος καταστήματος της VODAFONE στην Πάτρα παρακαλεί τους εργαζομένους να παραμείνουν στο κατάστημα μετά το κλείσιμο και να γράψουν τα ονόματά τους σε ένα χαρτάκι. Βάζει όλα τα χαρτάκια σε γυάλα και όλοι οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι γίνεται κλήρωση για μπόνους από την εταιρεία. Μόλις ο υπεύθυνος τραβάει ένα από τα χαρτάκια, οι παρόντες ανακαλύπτουν ότι σε αυτό αναγράφεται το όνομα συναδέλφου τους, στην οποία ανακοινώνεται η απόλυσή της (βλ. «Έθνος», 23/1).
* Ο μεγαλύτερος «εναλλακτικός πάροχος»-ανταγωνιστής του ΟΤΕ, η FORTHnet A.E, απολύει το Φεβρουάριο τους συναδέλφους Σ. Ψαθά και Ν. Βασιλόπουλο, λίγες μέρες πριν καταθέσουν στο πρωτοδικείο τα χαρτιά της σύστασης σωματείου στην επιχείρηση.
* Σε συνάντησή της με το Σωματείο Εργαζομένων της WIND τον Φεβρουάριο, η διοίκηση της επιχείρησης δηλώνει πως, λόγω της κρίσης, έχουν μειωθεί δραματικά -ακόμη και στα μισά χρήματα- οι μισθοί των στελεχών. Στο αίτημα των συναδέλφων, η διοίκηση να δώσει στη δημοσιότητα τα σχετικά στοιχεία, οι εκπρόσωποι της Διοίκησης απαντούν γελώντας ειρωνικά.
* Στις αρχές Μαρτίου, εργαζόμενη στο κατάστημα της WIND στην οδό Σταδίου στο Σύνταγμα απολύεται, γιατί δεν "πέρασε" στην ετήσια αξιολόγηση. Αξιολόγηση που έχει αναγγείλει ο ΟΤΕ εδώ και καιρό.


Μήπως μαζεύτηκαν πολλά τα «μεμονωμένα περιστατικά»;
Μήπως νομίζουν ότι θα φορτωθούμε εμείς την οικονομική κρίση;
Μήπως δεν κατάλαβαν τίποτα από τον Δεκέμβριο;
Μήπως θα πρέπει να απευθυνόμαστε διαρκώς στην Επιθεώρηση Εργασίας για τα αυτονόητα;
Μήπως αυτά (και όχι άλλα) πρέπει να απασχολήσουν το συνέδριο της ΟΜΕ-ΟΤΕ;

Και, τελικά, μήπως είναι ώρα να γραφτούμε στο σωματείο;

Eπικοινωνία: http://swmateiostonote.blogspot.com, swmateiostonote@gmail.com

* από το http://indy.gr

εγραψα μιαν ιστορια να την πω στη γαλαρια...

Με λογοκρισία «τίμησαν» τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου των New York Times, Ντέιβιντ Μπάρτοου, το οποίο κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ στον τομέα της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Γιατί; Διότι το σκάνδαλο που ο Μπάρτοου αποκάλυψε εμπλέκει άμεσα και τα εν λόγω τηλεοπτικά δίκτυα!

Οι τηλεθεατές των ΗΠΑ που παρακολούθησαν τα χθεσινά δελτία ειδήσεων βρέθηκαν μπροστά σε ένα παράδοξο φαινόμενο: Τα βασικά τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ, κάνοντας μνεία στην τελετή απονομής των βραβείων Πούλιτζερ, ανέφεραν όλα τα βραβεία που αποδόθηκαν, εκτός από αυτό της «ερευνητικής δημοσιογραφίας». Το ABC, το CBS, NBC, MSNBC, CNN και το Fox, τήρησαν σιγή ιχθύος ως προς το βραβείο που κέρδισε ο Ντέιβιντ Μπάρτοου, ο οποίος με το εν λόγω ρεπορτάζ του αποκάλυψε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών!

Τι αφορούσε αυτό το ρεπορτάζ και γιατί τα κανάλια προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να το αποκρύψουν; Ο Ντέιβιντ Μπάρτοου απέδειξε ότι τα τηλεοπτικά δίκτυα εξαπάτησαν τους πολίτες, παρουσιάζοντας ανθρώπους που δούλευαν για την κυβέρνηση Μπους ως «ανεξάρτητους» αναλυτές, με σκοπό να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη προς την υποστήριξη της επέμβασης στο Ιράκ.

Η διαφθορά πολεμά την αλήθεια

Ο Μπάρτοου ξεκίνησε την έρευνά του από το γεγονός ότι στις παραμονές της επέμβασης στο Ιράκ, τα αμερικάνικα τηλεοπτικά δίκτυα φιλοξενούσαν στα δελτία ειδήσεών τους συνταξιούχους στρατηγούς του αμερικανικού στρατού, οι οποίοι αποτελούσαν υποτιθέμενους «ανεξάρτητους αναλυτές» και σχολίαζαν με «αδέσμευτο» τρόπο τις στρατιωτικές εξελίξεις. Ωστόσο, η έρευνα του Μπάρτοου απέδειξε ότι στην πραγματικότητα οι «ανεξάρτητοι» αυτοί αναλυτές συνεργάζονταν στενά με το Πεντάγωνο και στην ουσία είχαν ως αποστολή τη μεταστροφή της κοινής γνώμης προς την υποστήριξη της επέμβασης στο Ιράκ.

Στο σκάνδαλο εμπλέκονται όχι μόνο η κυβέρνηση και οι εν λόγω στρατηγοί, αλλά και οι ίδιοι οι βασικοί παρουσιαστές των κεντρικών δελτίων ειδήσεων! Επρόκειτο, με άλλα λόγια, για μια οργανωμένη εκστρατεία εξαπάτησης των πολιτών, με σκοπό τη διενέργεια ενός πολέμου που βασίσθηκε σε ψέματα και ανεπιβεβαίωτες υποθέσεις. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουν τα κανάλια τον εξευτελισμό ήταν να... κάνουν σαν το ρεπορτάζ του Μπάρτοου να μην είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας!

Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός πως το όνομα του Μπάρτοου απουσίαζε από όλα τα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα πως η βράβευση με το διάσημο βραβείο Πούλιτζερ θα βοηθήσει στο να γίνει γνωστή η αλήθεια στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, το οργανωμένο σύστημα διαφθοράς που πολεμάει αυτή την αλήθεια, διαψεύδει εντέλει κάθε ελπίδα για αντικειμενική πληροφόρηση.

via tvxs

Meet: Toby Ng Kwong To

If the world were a village of 100..

A fantastic collection of illustrations,

Enjoy!

Business Cards

Video of police assault on Ian Tomlinson, who died at G20 protest

από τον Guardian

Από το http://antigoldgreece.wordpress.com/

iA's Web Trend Map 4

The amazing Web Trend Map 4 by iA.
Read more here and download it here.

Μαϊμούδες και παπαγάλοι

-Του Κώστα Βαξεβάνη

«Από το να σε γρατζουνάνε μαιμούδες, καλύτερα να σε φάνε λιοντάρια». Είναι μια φράση του πατέρα μου, που θυμήθηκα εδώ και αρκετούς μήνες. Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες. Και παπαγάλοι και καρακάξες. Και κάποιοι σαλίγκαροι, απλώνουν παντού τα σάλια τους και περιμένουν στη γωνία μπας και γλυστρήσω και πέσω. Και εγώ κι οι άνθρωποι που δούλεψαν χρόνια στο κανάλι αυτό, με τον μοναδικό τρόπο που γνώριζαν. Της αξιοπρέπειας και της προσπάθειας (κύριοι της νέας ιδιοκτησίας αγοράσατε μαζί με τη συχνότητα, τα ντουβάρια και τα μηχανήματα και την υπεραξία αυτών των ανθρώπων και ευτυχώς για σας τις μεγάλες τους ικανότητες).

Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες λοιπόν. Κάτι τύποι χωρίς ικανότητες, χωρίς ιστορία, χωρίς , χωρίς...Κάτι τύποι που δεν θα βρεις πουθενά βιογραφικό τους, την μικρή έστω επαγγελματική καταξίωση. Που απλώς κατάφερναν πάντα να είναι ομοτράπεζοι, ομοκρέββατοι, ομο- γενικώς. Άνθρωποι που από όπου πέρασαν, δεν βρίσκεται πια ένας άνθρωπος να τους πει μια «καλημέρα». Που όπως λέει και μια φίλη μου (α ρε Γιάννα), η ιδρωμένη χειραψία μαζί τους, δεν ξέρεις αν είναι το άγχος τους πως κάποια στιγμή θα τους καταλάβουν, ή οι σιελογόνοι αδένες που εξαιτίας της συχνής χρήσης έχουν αναπτυχθεί πια σε όλο τους το κορμί.

Με γρατζουνάνε μαιμούδες. Κάτι «μικροί» που θέλουν και τους άλλους μικρούς, γι αυτό τους κονταίνουν στο ύψος τους. Γραφικοί αλλά επικίνδυνοι διαδρομιστές, που σφουγγαρίζουν τους σκοτεινούς διαδρόμους της εξουσίας και ύστερα εμφανίζονται στους φωταγωγημένους της «δουλειάς» τους. (Ποιά απ τι δύο είναι άραγε η βασική;)

Η νέα ιδιοκτησία του σταθμού, χάραξε την στρατηγική της. Καλά έκανε. Σε αυτή την στρατηγική ενδεχομένως πολλοί να μην χωράμε. Είναι και αυτό στοιχείο της δουλειάς. Επαγγελματικό ρίσκο το οποίο το ξέρουμε. Αν ένα μαγαζί αποφασίσει πως θέλει να πουλάει πίτσες, δεν χρειάζεται έναν σεφ για να μαγειρεύει φουα γκρα. Επίσης ένα σκυλάδικο της Εθνικής δεν έχει καμία ανάγκη τον πιανίστα ο οποίος παίζει κλασσική μουσική. Δικαίωμα τους. Μόνο που οι επαγγελματικές σχέσεις έχουν κανόνες. Αυτοί πάλι που συμβουλεύουν την νέα ιδιοκτησία, κανένα.

Όταν λοιπόν ανακοινώθηκε η εξαγορά της πλειοψηφίας του ALPHA από τον όμιλο RTL, “Το Κουτί της Πανδώρας”, μόλις είχε αποκαλύψει το σκάνδαλο που κλόνιζε την κυβέρνηση, αυτό του Βατοπεδίου. Η εκπομπή είχε μεγάλο ποιοτικό κοινό, και “έβγαζε τα λεφτά της” από τις διαφημίσεις της. Αλλά αυτά δεν έχουν καμία σημασία και το ξέρω. Η διοίκηση του σταθμού ουδέποτε είχε κάποια επαφή μαζί μου. Δεν ζήτησε να συναντηθούμε παρότι ήμουν στέλεχος του καναλιού. Δεν μου εξέφρασαν καμία άποψη. Και καταλάβαινα (από τη δράση των μαιμούδων, των παπαγάλων και όλων των ωδικών πτηνών της ζούγκλας της μετριότητας) πως τον Ιούλιο, με τη λήξη του συμβολαίου μου θα αποχωρήσω. Επιλογή τους και δικαίωμά τους.

Ξαφνικά ανακάλυψα πως άρχισα να γλυστράω στους σαλιωμένους διαδρόμους. Η εκπομπή (παρότι στο συμβόλαιό μου αναγράφεται πως το κανάλι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια να παίζει πριν τις 12), άρχισε να παίζει όλο και πιο αργά. Οι αντίστοιχες εκπομπές των άλλων καναλιών είχαν ήδη αρχίσει. Πριν από το Κουτί της Πανδώρας, δεν έπαιζε κάποια εκπομπή πρωτογενούς προγραμματισμού, αλλά επαναλήψεις σήριαλ. Ναι έπαιζαν επαναλήψεις χωρίς λόγο και όχι την Πανδώρα σε λογική ώρα. Στο δελτίο ειδήσεων, ακόμη και στις περιπτώσεις μεγάλων θεμάτων που έβγαζε η εκπομπή, δεν έπαιζε ποτέ τίποτα. Το τραγικότερο παράδειγμα, ήταν η συνέντευξη του υπαρχηγού της Χαμάς. Όταν η Γάζα φλεγόταν (ο διευθυντής ενημέρωσης έπαιζε βέβαια θέμα για τον Γούντυ το ελαφάκι και τις ευεργετικές ιδιότητες των spa), είχα την τύχη να κάνω μια διεθνή αποκλειστικότητα. Τον καταζητούμενο υπαρχηγό της Χαμάς. Ακόμη και με αυτή την επιτυχία με την οποία έγινε γνωστός ο ALPHA, σε όλο τον κόσμο μέσω τηλεγραφήματος του REUTERS, ο τομέας ενημέρωσης με ενημέρωσε (μπορεί να το διαβεβαιώσει ο Γιάννης Σμιρλάκης) πως δεν θέλει την συνέντευξη. Για τραγική ειρωνεία, μου το είπαν την ώρα που στην άλλη γραμμή οι συνάδελφοι του REUTERS, ζητούσαν την άδεια να παίξουν την συνέντευξη σε όλο τον κόσμο. Τελικά η συνέντευξη έπαιξε όταν απείλησα πως θα καταφύγω στην ΕΣΗΕΑ και τη δικαιοσύνη για σαμποτάρισμα και επαγγελματική μου μείωση.

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να σαμποταριστεί η εκπομπή δεν τα κατάφεραν. Συνέχισε, ακόμη και παίζοντας λίγο πριν τον Αυτιά, να πιάνει νούμερα ( η προηγούμενη πχ 15,6 και η προπροηγούμενη 19,6 %) και βεβαίως να έχει από παντού καλές κριτικές. Ήξερα ωστόσο πως το τέλος έρχεται. Οι μαιμούδες βλέπετε...Και το περίμενα Ιούλιο με το τέλος του συμβολαίου μου.

Όταν ο συνάδελφος Χρήστος Βασιλόπουλος, έμαθε από τα μπλογκς και τις εφημερίδες το κόψιμο της πολύ καλής εκπομπής του, έγινε φανερό πως το παιχνίδι που έπαιζαν κάποιοι ήταν χωρίς όρους. Δεν τον ενημέρωσε κανένας, παρότι είχε κάθε δικαίωμα να ξέρει ο ίδιος, αλλά και οι συνεργάτες του που ξαφνικά έμεναν χωρίς δουλειά. Αλλά αυτό φαντάζομαι μπορεί να εκτιμηθεί μόνο από ανθρώπους που έχουν πραγματικά δουλέψει.

Και ήρθε η σειρά της Ρίτσας Μπιζόγλη. Αυτής της συναδέλφου, της πολύπαθης συναδέλφου που μας έσωσε όταν τις δύσκολες ώρες που προσπαθούσαμε να κρατήσουμε το κανάλι, δεν είπε ποτέ όχι, και δεν έβγαλε κανένα εγωισμό. Η Ρίτσα λοιπόν, αφού και πάλι οι διαρροές δούλεψαν όπως έπρεπε, πήρε τις διαβεβαιώσεις πως συνεχίζει το κεντρικό δελτίο. Και ένα βράδυ της είπαν πως τελικώς οι Γερμανοί (αχ αυτοί οι Γερμανοί πάνε με όλα όπως η κοκα κόλα, φταίνε για όλα. Επίσης ότι κάνουν οι σαλίγκαροι το κάνουν για τη «φουκαριάρα τη μάνα τους»), την έχουν κόψει και μόλις ανακοινώθηκε. Οι Γερμανοί βεβαίως απλώς είχαν υποκύψει στις απαιτήσεις και τις «ιδέες» των ντόπιων. Η Ρίτσα Μπιζόγλη είχε κοπεί πολλές μέρες πριν και μάλιστα είχαν προσλάβει και ενδυματολόγο για τον νέο παρουσιαστή. Και την κορόιδευαν όπως ίσως έχουν μάθει να κοροιδεύουν τον εαυτό τους. Ακόμη και τώρα που έχουν προτείνει στη Ρίτσα να κάνει δελτία Σαββατοκύριακο, είναι για να εκτονώσουν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα έχουν αποφασίσει άλλος συνάδελφος να κάνει τα δελτία ο οποίος εδώ και καιρό κάνει δοκιμαστικά.

Πριν από μερικές μέρες, η παραγωγή της Plus production, ρώτησε τον διευθυντή ενημέρωσης τι θα γίνει με την Πανδώρα. Το ίδιο έκαναν και συνάδελφοι κριτικοί τηλεόρασης, για να εισπράξουν την απάντηση πως «ο Βαξεβάνης θα συνεχίσει μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του». Χθες, 23 Μαρτίου, οι συνεργάτες μου, προσπαθώντας να κάνουν έναν προγραμματισμό των εκπομπών του Απριλίου, ανακάλυψαν πως το Κουτί της Πανδώρας δεν υπήρχε στο πρόγραμμα του σταθμού μετά τις 7 Απριλίου. Μετά απ αυτό , τι κάνει νιαου νιάου στα κεραμίδια αν όχι ένας παπαγάλος που προσπαθεί να μάθει ανεπιτυχώς την γερμανική. Έστειλα μία επιστολή 3 γραμμών στους διευθυντές του καναλιού ζητώντας να μάθω τι συμβαίνει. Το απόγευμα (17.04 λέει το κινητό μου) ο κύριος Βασίλης Παπαδρόσος (διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης για όσους πολύ λογικά δεν τον ξέρετε) με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πως με μεγάλη του έκπληξη ανακάλυψε πως οι Γερμανοί ( αχ αυτοί οι Γερμανοί πάλι) όταν έλεγαν πως η εκπομπή συνεχίζεται εννοούσαν άλλο απ αυτό που ο ίδιος κατάλαβε. Δεν θα βάλω σε καμία δοκιμασία τον εαυτό μου να μετρήσει τον βαθμό υποκρισίας ή IQ των δύο παραγόντων της τραγικής απόφασης. Θέλω μόνο να ρωτήσω : Ποιά επαγγελματική πρακτική, σε ποιό μέρος του κόσμου οδηγεί πλέον των 10 ανθρώπων στην ανεργία χωρίς καμιά ενημέρωση; Σε ποιό κανάλι του κόσμου, η στρατηγική και οι αποφάσεις της διοίκησης δεν ανακοινώνονται στους συντελεστές αλλά γίνονται πρακτική κλεφτοπόλεμου και επαγγελματικής υποβάθμισης; Είναι τελικώς απόφαση της νέας διοίκησης η διακοπή της συνεργασίας τώρα, ή διολίσθησε σε αυτή την απόφαση με προτροπές και ψευδή στοιχεία από αυτούς που όντας έμμισθοι κυβερνητικοί υπάλληλοι πήραν εντολή να «καθαρίσουν» αυτόν που έκανε τόση ζημιά στην κυβέρνηση με τις αποκαλύψεις του;

Αυτά προς το παρόν. Όσο για το τι θα επακολουθήσει στην τρύπα που δημιουργείται; Όπως είπε και ο Τρικούπης «ανθ ημών Γουλιμής» (άντε να δούμε τώρα πώς θα το μεταφράσετε αυτό στους Γερμανούς...)

Το βατραχάκι

Του Olivier Clerc (συγγραφέα και φιλοσόφου)

Έχει αναρτηθεί αυτούσιο στο iordanisp.wordpress.com στις 1/12/08
Με λίγα λόγια
Ένα βατραχάκι κολυμπούσε αμέριμνο σε μια χύτρα με δροσερό νερό. Οι παρατηρητές άναψαν μια χαμηλή φωτιά κάτω από τη χύτρα. Η θερμοκρασία του νερού ανέβαινε αργά αλλά σταθερά 25..26..27....35βαθμοί. Το βατραχάκι ένοιωθε μια μικρή διαφορά, αλλά αισθανόταν ακόμα σχετικά άνετα. 40-45, μια μικρή δυσφορία, αλλά τίποτε το ανησυχητικό δεν περνούσε από το μυαλό του, μόνο που αισθανόταν λίγο κουρασμένο. 50 βαθμοί και η ενόχληση ήταν πια μεγάλη αλλά και η κούραση επίσης γι αυτό και υπομένει και δεν αντιδρά. Σε λίγο η θερμοκρασία κάνει το βατραχάκι να χάσει τις αισθήσεις του και σύντομα βράζει μέσα στη χύτρα. Αν το έριχναν από την αρχή κατ’ ευθείαν στους 40-50 βαθμούς όπως είχαν κάνει οι παρατηρητές νωρίτερα σε άλλο βατραχάκι, αυτό μ’ ένα γερό σάλτο θα πηδούσε έξω από τη χύτρα.
Το πείραμα αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνεται με τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμιά αντίδραση, καμιά αντίσταση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία μας με όσα αργά και σταδιακά συμβαίνουν σε βάρος μας. Γίνονται αργά αργά για να τα συνηθίζουμε. Αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα, αν γινόταν όλα μαζί πριν 20-30-40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, να βγούμε στους δρόμους, να επαναστατήσουμε. Τώρα όμως;
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο ώστε να αποδέχεται τις δραματικές και εξαθλιωτικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλουν.
Μήπως είναι η ώρα ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΥΤΡΑ;

* από το http://yannisayannis.blogspot.com

Objectified, the movie.

Το Objectified είναι η καινούργια documentary/ ταινία του Gary Hustwit που μας έδωσε πριν από λίγο καιρό την καταπληκτική ταινία για την Helvetica. Αυτή την φορα το θέμα του είναι το industrial design και από ότι φαίνεται, έχει κάνει για ακόμη μια φορα καταπληκτική δουλειά. Ήδη άρχισε να προβάλλεται στην αμερική (σαν μια πρώτη προβολή στο SxSW και τα σχόλια είναι παρα πολύ καλά. Ανυπομονώ να έρθει και stas Αγγλίας, να το χαρούμε και εμείς οι υπόλοιποι.

Keep checking, I shall keep you informed!

Εδώ και ένα μικρό extract από το site καθώς και το trailer της ταινίας που έχει φιλοξενηθεί ήδη σε παρα πολλά blogs.

Objectified is a feature-length documentary about our complex relationship with manufactured objects and, by extension, the people who design them. It’s a look at the creativity at work behind everything from toothbrushes to tech gadgets. It’s about the designers who re-examine, re-evaluate and re-invent our manufactured environment on a daily basis. It’s about personal expression, identity, consumerism, and sustainability.

Through vérité footage and in-depth conversations, the film documents the creative processes of some of the world’s most influential product designers, and looks at how the things they make impact our lives. What can we learn about who we are, and who we want to be, from the objects with which we surround ourselves?

Read director Gary Hustwit’s post about the film.

Και εδώ το site!