Showing posts with label i don't like labels. Show all posts
Showing posts with label i don't like labels. Show all posts
11.08.2009
9.28.2009
7.30.2009
7.28.2009
3.22.2009
Το βατραχάκι
Του Olivier Clerc (συγγραφέα και φιλοσόφου)
Έχει αναρτηθεί αυτούσιο στο iordanisp.wordpress.com στις 1/12/08
Με λίγα λόγια
Ένα βατραχάκι κολυμπούσε αμέριμνο σε μια χύτρα με δροσερό νερό. Οι παρατηρητές άναψαν μια χαμηλή φωτιά κάτω από τη χύτρα. Η θερμοκρασία του νερού ανέβαινε αργά αλλά σταθερά 25..26..27....35βαθμοί. Το βατραχάκι ένοιωθε μια μικρή διαφορά, αλλά αισθανόταν ακόμα σχετικά άνετα. 40-45, μια μικρή δυσφορία, αλλά τίποτε το ανησυχητικό δεν περνούσε από το μυαλό του, μόνο που αισθανόταν λίγο κουρασμένο. 50 βαθμοί και η ενόχληση ήταν πια μεγάλη αλλά και η κούραση επίσης γι αυτό και υπομένει και δεν αντιδρά. Σε λίγο η θερμοκρασία κάνει το βατραχάκι να χάσει τις αισθήσεις του και σύντομα βράζει μέσα στη χύτρα. Αν το έριχναν από την αρχή κατ’ ευθείαν στους 40-50 βαθμούς όπως είχαν κάνει οι παρατηρητές νωρίτερα σε άλλο βατραχάκι, αυτό μ’ ένα γερό σάλτο θα πηδούσε έξω από τη χύτρα.
Το πείραμα αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνεται με τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμιά αντίδραση, καμιά αντίσταση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία μας με όσα αργά και σταδιακά συμβαίνουν σε βάρος μας. Γίνονται αργά αργά για να τα συνηθίζουμε. Αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα, αν γινόταν όλα μαζί πριν 20-30-40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, να βγούμε στους δρόμους, να επαναστατήσουμε. Τώρα όμως;
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο ώστε να αποδέχεται τις δραματικές και εξαθλιωτικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλουν.
Μήπως είναι η ώρα ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΥΤΡΑ;
* από το http://yannisayannis.blogspot.com
Με λίγα λόγια
Ένα βατραχάκι κολυμπούσε αμέριμνο σε μια χύτρα με δροσερό νερό. Οι παρατηρητές άναψαν μια χαμηλή φωτιά κάτω από τη χύτρα. Η θερμοκρασία του νερού ανέβαινε αργά αλλά σταθερά 25..26..27....35βαθμοί. Το βατραχάκι ένοιωθε μια μικρή διαφορά, αλλά αισθανόταν ακόμα σχετικά άνετα. 40-45, μια μικρή δυσφορία, αλλά τίποτε το ανησυχητικό δεν περνούσε από το μυαλό του, μόνο που αισθανόταν λίγο κουρασμένο. 50 βαθμοί και η ενόχληση ήταν πια μεγάλη αλλά και η κούραση επίσης γι αυτό και υπομένει και δεν αντιδρά. Σε λίγο η θερμοκρασία κάνει το βατραχάκι να χάσει τις αισθήσεις του και σύντομα βράζει μέσα στη χύτρα. Αν το έριχναν από την αρχή κατ’ ευθείαν στους 40-50 βαθμούς όπως είχαν κάνει οι παρατηρητές νωρίτερα σε άλλο βατραχάκι, αυτό μ’ ένα γερό σάλτο θα πηδούσε έξω από τη χύτρα.
Το πείραμα αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνεται με τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμιά αντίδραση, καμιά αντίσταση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία μας με όσα αργά και σταδιακά συμβαίνουν σε βάρος μας. Γίνονται αργά αργά για να τα συνηθίζουμε. Αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα, αν γινόταν όλα μαζί πριν 20-30-40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, να βγούμε στους δρόμους, να επαναστατήσουμε. Τώρα όμως;
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο ώστε να αποδέχεται τις δραματικές και εξαθλιωτικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλουν.
Μήπως είναι η ώρα ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΥΤΡΑ;
* από το http://yannisayannis.blogspot.com
1.13.2009
11.18.2008
Addictomatic!

Ολοένα και περισσότερα sites που μαζεύουνε πληροφορίες, ολοένα και περισσότερα services για videos, networking, bookmarking και web2.0. Πανικός, πανικός, πανικός. Και κάπου κάπου, κάποιοι άλλοι που σκέφτονται με την σειρά τους να κάνουνε τα πράγματα πιο εύκολα με το να συνδυάσουνε όλα αυτά, αλλα στην ουσία απλά να προσθέσουνε ακόμη ένα πράγμα που πρέπει να τσεκάρεις για να 'keep online'. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, είχαμε μια συζήτηση με τον hmar και τον mamute στο μπαλκόνι του πρώτου σχετικά με όλα αυτά τα πράγματα και κατά ποσο αλήθεια χρειάζεται να αγχώνεσαι για τέτοιου είδους θέματα. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσα σίγουρα να ζήσω χωρίς το blogging, θα μπορούσα πολύ εύκολα να μην ξανατσεκαρω το ηλίθιο facebook και να μην ξανανοίξω το googleReader για να διαβάσω τα feeds.
Και από την άλλη, βρίσκω τρόπους (ή δικαιολογίες) για να τα χρησιμοποιώ όλα εξαιτίας της δουλειάς μου και θέλοντας να πιστεύω ότι τα εκμεταλλεύομαι όσο καλύτερα μπορώ χωρίς να χάνω τον χρόνο μου αλλα αντιθέτως κερδίζοντας τον. Γιατί όμως όταν δεν έχω internet είμαι πολύ πιο παραγωγικός; (εκτος βεβαια από τον χρόνο που χρειάζομαι για να πάω και να πάρω κάποια emails, να στείλω κτλ που απλά είναι συνήθειες και θα μπορούσανε να αντιμετωπιστούνε με άλλο τρόπο..).
Αρχισα να γράφω όλα αυτά με σκοπό να γράψω κάτι άλλο. Νομίζω ο τίτλος αυτού του tool είναι που οδήγησε την σκέψη μου σε όλες αυτές τις απορίες. Μιλάω για το Addict-o-matic, ένα εργαλείο που φέρνει διαφορα αλλα εργαλεία μαζί, με σκοπό για ακόμη μια φορα τον αυτοματισμό και την ευκολία.
Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι με όλα αυτά, φεύγουμε ολοένα και πιο μακριά από τα ίδια τα websites και από την χαρά του να ανακαλύπτεις κάτι μονος σου (και συνεπώς να είσαι πολύ πιο ευχαριστημένος για αυτό που ανακάλυψες).
Πολύ μπλα μπλα για το τίποτα όμως και αρκετά εκτος θέματος.
Here it is!
11.06.2008
10.27.2008
4.24.2008
4.22.2008
Reserved for Drunk Drivers


Μπορεί οι άγγλοι να είναι τελείως υπερβολικοί σχετικά με το 'dont drink and drive' [συγκεκριμένες διαφημίσεις από καμπανια στην Australia (νομίζω)] αλλα οι έλληνες είναι οι πιο απαράδεκτοι από όλους κατά την γνώμη μου. Απίστευτα χοντρό, έχω μπει σε αυτοκίνητα που ο οδηγός ήτανε πιο μεθυσμένος (ή κατεστραμμένος γενικότερα!) από μεθύστακα στην άκρη του δρόμου.Ηρεμία.
Ξεκολλήστε!
4.05.2008
3.31.2008
Πανελλαδικη Ποδηλατοπορεία Διαμαρτυρίας
- Επειδή η κατάσταση με τα αυτοκίνητα σε όλη την Ελλάδα δεν πάει άλλο
- Επειδή δεν παζαρεύουμε ούτε τη ζωή μας ούτε την ποιότητα ζωής μας
- Επειδή απλά αγαπάμε το ποδήλατο και τον ποδηλατικό τρόπο ζωής
- Και επειδή βαρεθήκαμε να ακούμε όλο σχέδια και κούφιες υποσχέσεις
- Αποφασίσαμε να βγούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: το δικαίωμά μας στην ποιότητα ζωής, στην υγεία, στην ελευθερία, στην ασφαλή μετακίνηση, στην καθαρή ατμόσφαιρα, στην αξιοπρέπεια
ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΞΕΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ !
Τοπικές ομάδες και κινήματα ποδηλατών από όλη τη χώρα οργανώνουν Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία Διαμαρτυρίας την Κυριακή 6 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι με αίτημα την ένταξη του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις
Τα ποδήλατα θα κατεβούν στους δρόμους ταυτόχρονα σε Δράμα, Κομοτηνή, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Βέροια, Λάρισσα, Καρδίτσα, Βόλο, Καμένα Βούρλα, Μυτιλήνη, Καρπενήσι, Χίο, Πάτρα, Κόρινθο, Αθήνα, Πόρτο Ράφτη, Καλαμάτα, Σπάρτη, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο ...και σε κάθε πόλη και χωριό της Ελλάδας που αγαπάει το ποδήλατο
Λεπτομέρειες για τα αιτήματα των ποδηλατών και πληροφορίες για τα σημεία συνάντησης σε κάθε πόλη www.podilates. gr
ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΑΛΛΑ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΠΙΑ!
ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ - ΠΟΛΗ ΔΙΧΩΣ ΜΕΛΛΟΝ
Labels:
activism,
events,
i don't like labels,
murpled photos,
αυπνίες...,
ζούγκλα,
ποδηλατονέα
3.15.2008
3.13.2008
3.07.2008
Madlib - Mind Fusion Vol 1

let's make mono's wish happen. Nomizo oti ayto einai pio agrio alla toulaxiston to idio idiaitero kai plousio.
3.06.2008
Madlib - Mind Fusion Vol 2

what about london? hmm, what about it! mesa se ola ta apithana, ta monadika, ta xaotika kai nostalgika, mousiki, poly kai yperoxh, san ki ayth pou moirazomai edw me tous stormers (and visitors). O Madlib me exei entyposiasei giati pera apo enas yperoxos mousikos kai paragwgos tis hip-hop pou exei polla na pei (mousika & ideologika), deixnei na exei diatirisei mesa tou olh thn poiothta ths jazz prin apo ayton. Apparently, pou lene kai oi filoi mas oi aggloi, yparxoun 5 volumes (!) me mixes pou ekane, kathena gia allo eidos - edw to soul-jazz-funk, se ligo kai to hip-hop an endiafereste. Hmoun lucky enough to find these two of them. Den einai kainourgia, einai douleies pou eginan metaxy 2004-2006, epomenws pithanon kai gnostes se kapoious. Se mena pantws oxi kai elpizw oxi kai ston Tim, to whom this one goes.
2.21.2008
Be Invisible
A German art project could help the British avoid the oppressive proliferation of surveillance cameras in their country. The I-R.A.S.C is simple, consisting of a circle of infra-red LEDs mounted on a headband. The infra red is invisible to The Man, but will cause CCTV cameras to flare out over the face of the wearer, obscuring his identity and making this the digital equivalent of a hooded sweatshirt.This is not a production unit, but given that you'd only need a hat, a battery and a few LEDs, you could easily knock one up in the garage.
Project page(source: wired)
2.01.2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
πατρίδα θρησκεία σουβλάκι με πίτα Datsun Adidas και Χάνι της Γραβιάς





