Graphic designers Alexander Boxill have redesigned architecture magazine the Architectural Review, which relaunches this month.
Read the rest of the story in Dezeen..
The new Architectural Review
ΑΣΥΔΟΤΗ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ
Βγάλτε Τις Κουκούλες Των Τρομοκρατών Εμπρηστών Ένα συγκλονιστικό γεγονός ξύπνησε σήμερα τα ξημερώματα τους λιγοστούς κατοίκους της Καλοσκοπής Γραβιάς Φωκίδας, που είναι χτισμένη στις πλαγιές της Γκιώνας. Θρασύδειλοι εμπρηστές, κρυμμένοι στο σκοτάδι, έβαλαν για δεύτερη φορά φωτιά στο σπίτι του μέλους της Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας Στέφανου Κόλλια, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή του πρώτου εμπρησμού. Ο Στέφανος είναι ένας από τους ελάχιστους νέους, που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, όπου έγινε μόνιμος κάτοικος Καλοσκοπής. Οι φλόγες τύλιξαν γρήγορα το σπίτι και λίγες ώρες ήταν αρκετές για να καταστραφεί ολοσχερώς. Η καταστροφή, που ξεκίνησε σήμερα τα χαράματα, έγινε αντιληπτή τυχαία από κάτοικο της περιοχής, που εκείνη της ώρα είχε βγει από το σπίτι του. Έντρομος ενημέρωσε την πυροσβεστική, ξύπνησε και κινητοποίησε αμέσως τους περίοικους, ενώ γρήγορα όλο το χωριό έσπευσε επί τόπου για να βοηθήσει στο σβήσιμο της πυρκαγιάς. Έτσι, αποτράπηκε τουλάχιστον η επέκταση στα γύρω σπίτια, κάποια εκ των οποίων είχαν στην αυλή δεξαμενές πετρελαίου και γκαζιού και αποσοβήθηκε ένα άλλο ολοκαύτωμα της ηρωικής «Κουκουβίστας», σαν αυτό που είχαν κάνει οι φασίστες κατακτητές το 1944. Ευτυχώς, κανείς δεν ήταν μέσα στο σπίτι, καθώς ο Στέφανος έλειπε για λόγους υγείας στην Αθήνα. Όπως φαίνεται όμως ο αγώνας του για την σωτηρία της Γκιώνας, από την αλόγιστη εκμετάλλευση των μεταλλείων, ήταν πολύ σημαντικός για να θελήσουν κάποιοι να τον εκφοβίσουν ώστε να του κλείσουν το στόμα. Η Πυροσβεστική και η αστυνομία, που ειδοποιήθηκαν, έφτασαν όταν ήταν πια αργά, γιατί τα οχήματα ξεκίνησαν από την ’μφισσα και το Πολύδροσο. Η Αστυνομία διενεργούσε και διενεργεί έρευνα για την ταυτότητα των δραστών, οι έρευνες όμως αυτές δεν πλησίασαν κανέναν από τους φυσικούς τρομοκράτες, που αποθρασύνθηκαν και ξαναχτύπησαν ολοκληρώνοντας την καταστροφή. Όμως για μας είναι γνωστοί... Τουλάχιστον οι ηθικοί αυτουργοί. Δεν είναι τυχαίο, που οι τρομοκράτες θρασύδειλοι εμπρηστές «χτύπησαν» μετά από συγκεντρώσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην ασυδοσία των μεταλλείων. Δεν είναι τυχαίο, που πριν μερικές μέρες η «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» κατέθεσε ένσταση κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρείας «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.» συμφερόντων Βαρδινογιάννη. Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων της εταιρείας S&B και υπεργολάβων, στα πλαίσια της συγκέντρωσης στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη 2008, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς. Στοχοποιούν τους υπερασπιστές της Γκιώνας, για να μπορέσουν άνετα να ρίξουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και στο περιβάλλον. Φυσικοί αυτουργοί είναι εκείνοι οι θρασύδειλοι τρομοκράτες, που πιστεύουν ότι οι αγώνες σταματούν με μια πυρκαγιά, πως πάνω από τα συντρίμμια των πατρογονικών εστιών τα στόματα σφραγίζουν και δεν είναι η οργή αυτή που δυναμώνει την πάλη. Όμως οι κάτοικοι της Καλοσκοπής και των χωριών της Γκιώνας έχουν διαφορετική άποψη. Μια βουβή οργή έχει ήδη ξεσπάσει, που θα γίνει αγανάκτηση και αγώνας. Ήδη πολλοί προτρέπουν την «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας. Γι αυτούς τους λόγους συνεδριάζει απόψε η συντονιστική επιτροπή των χωριών. Γκιώνα, 30 Μαρτίου 2009 Η Κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας
Archie Shepp - Attica Blues [1972]
και για "μαθαίνουν οι νεότεροι και θυμούνται οι παλαιότεροι"
-όπως επιτάσει το πνεύμα της ημέρας-
ορίστε και η πρόταση μας για ένα μαύρο κρασί που συνοδεύει άριστα τα προηγούμενα πιάτα.
καλή σας όρεξη!
Steve Reid Ensemble - Daxaar [2007]
o afrobat χτες παρέλαβε απ' τ' αμέρικα το διαμαντάκι σε βινύλιο.
αφού το ακούσαμε ανελέητα, εντοπίσθηκε και εις τον ιστόν.
με τις υγείες μας.
Μαϊμούδες και παπαγάλοι
-Του Κώστα Βαξεβάνη
«Από το να σε γρατζουνάνε μαιμούδες, καλύτερα να σε φάνε λιοντάρια». Είναι μια φράση του πατέρα μου, που θυμήθηκα εδώ και αρκετούς μήνες. Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες. Και παπαγάλοι και καρακάξες. Και κάποιοι σαλίγκαροι, απλώνουν παντού τα σάλια τους και περιμένουν στη γωνία μπας και γλυστρήσω και πέσω. Και εγώ κι οι άνθρωποι που δούλεψαν χρόνια στο κανάλι αυτό, με τον μοναδικό τρόπο που γνώριζαν. Της αξιοπρέπειας και της προσπάθειας (κύριοι της νέας ιδιοκτησίας αγοράσατε μαζί με τη συχνότητα, τα ντουβάρια και τα μηχανήματα και την υπεραξία αυτών των ανθρώπων και ευτυχώς για σας τις μεγάλες τους ικανότητες).
Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες λοιπόν. Κάτι τύποι χωρίς ικανότητες, χωρίς ιστορία, χωρίς , χωρίς...Κάτι τύποι που δεν θα βρεις πουθενά βιογραφικό τους, την μικρή έστω επαγγελματική καταξίωση. Που απλώς κατάφερναν πάντα να είναι ομοτράπεζοι, ομοκρέββατοι, ομο- γενικώς. Άνθρωποι που από όπου πέρασαν, δεν βρίσκεται πια ένας άνθρωπος να τους πει μια «καλημέρα». Που όπως λέει και μια φίλη μου (α ρε Γιάννα), η ιδρωμένη χειραψία μαζί τους, δεν ξέρεις αν είναι το άγχος τους πως κάποια στιγμή θα τους καταλάβουν, ή οι σιελογόνοι αδένες που εξαιτίας της συχνής χρήσης έχουν αναπτυχθεί πια σε όλο τους το κορμί.
Με γρατζουνάνε μαιμούδες. Κάτι «μικροί» που θέλουν και τους άλλους μικρούς, γι αυτό τους κονταίνουν στο ύψος τους. Γραφικοί αλλά επικίνδυνοι διαδρομιστές, που σφουγγαρίζουν τους σκοτεινούς διαδρόμους της εξουσίας και ύστερα εμφανίζονται στους φωταγωγημένους της «δουλειάς» τους. (Ποιά απ τι δύο είναι άραγε η βασική;)
Η νέα ιδιοκτησία του σταθμού, χάραξε την στρατηγική της. Καλά έκανε. Σε αυτή την στρατηγική ενδεχομένως πολλοί να μην χωράμε. Είναι και αυτό στοιχείο της δουλειάς. Επαγγελματικό ρίσκο το οποίο το ξέρουμε. Αν ένα μαγαζί αποφασίσει πως θέλει να πουλάει πίτσες, δεν χρειάζεται έναν σεφ για να μαγειρεύει φουα γκρα. Επίσης ένα σκυλάδικο της Εθνικής δεν έχει καμία ανάγκη τον πιανίστα ο οποίος παίζει κλασσική μουσική. Δικαίωμα τους. Μόνο που οι επαγγελματικές σχέσεις έχουν κανόνες. Αυτοί πάλι που συμβουλεύουν την νέα ιδιοκτησία, κανένα.
Όταν λοιπόν ανακοινώθηκε η εξαγορά της πλειοψηφίας του ALPHA από τον όμιλο RTL, “Το Κουτί της Πανδώρας”, μόλις είχε αποκαλύψει το σκάνδαλο που κλόνιζε την κυβέρνηση, αυτό του Βατοπεδίου. Η εκπομπή είχε μεγάλο ποιοτικό κοινό, και “έβγαζε τα λεφτά της” από τις διαφημίσεις της. Αλλά αυτά δεν έχουν καμία σημασία και το ξέρω. Η διοίκηση του σταθμού ουδέποτε είχε κάποια επαφή μαζί μου. Δεν ζήτησε να συναντηθούμε παρότι ήμουν στέλεχος του καναλιού. Δεν μου εξέφρασαν καμία άποψη. Και καταλάβαινα (από τη δράση των μαιμούδων, των παπαγάλων και όλων των ωδικών πτηνών της ζούγκλας της μετριότητας) πως τον Ιούλιο, με τη λήξη του συμβολαίου μου θα αποχωρήσω. Επιλογή τους και δικαίωμά τους.
Ξαφνικά ανακάλυψα πως άρχισα να γλυστράω στους σαλιωμένους διαδρόμους. Η εκπομπή (παρότι στο συμβόλαιό μου αναγράφεται πως το κανάλι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια να παίζει πριν τις 12), άρχισε να παίζει όλο και πιο αργά. Οι αντίστοιχες εκπομπές των άλλων καναλιών είχαν ήδη αρχίσει. Πριν από το Κουτί της Πανδώρας, δεν έπαιζε κάποια εκπομπή πρωτογενούς προγραμματισμού, αλλά επαναλήψεις σήριαλ. Ναι έπαιζαν επαναλήψεις χωρίς λόγο και όχι την Πανδώρα σε λογική ώρα. Στο δελτίο ειδήσεων, ακόμη και στις περιπτώσεις μεγάλων θεμάτων που έβγαζε η εκπομπή, δεν έπαιζε ποτέ τίποτα. Το τραγικότερο παράδειγμα, ήταν η συνέντευξη του υπαρχηγού της Χαμάς. Όταν η Γάζα φλεγόταν (ο διευθυντής ενημέρωσης έπαιζε βέβαια θέμα για τον Γούντυ το ελαφάκι και τις ευεργετικές ιδιότητες των spa), είχα την τύχη να κάνω μια διεθνή αποκλειστικότητα. Τον καταζητούμενο υπαρχηγό της Χαμάς. Ακόμη και με αυτή την επιτυχία με την οποία έγινε γνωστός ο ALPHA, σε όλο τον κόσμο μέσω τηλεγραφήματος του REUTERS, ο τομέας ενημέρωσης με ενημέρωσε (μπορεί να το διαβεβαιώσει ο Γιάννης Σμιρλάκης) πως δεν θέλει την συνέντευξη. Για τραγική ειρωνεία, μου το είπαν την ώρα που στην άλλη γραμμή οι συνάδελφοι του REUTERS, ζητούσαν την άδεια να παίξουν την συνέντευξη σε όλο τον κόσμο. Τελικά η συνέντευξη έπαιξε όταν απείλησα πως θα καταφύγω στην ΕΣΗΕΑ και τη δικαιοσύνη για σαμποτάρισμα και επαγγελματική μου μείωση.
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να σαμποταριστεί η εκπομπή δεν τα κατάφεραν. Συνέχισε, ακόμη και παίζοντας λίγο πριν τον Αυτιά, να πιάνει νούμερα ( η προηγούμενη πχ 15,6 και η προπροηγούμενη 19,6 %) και βεβαίως να έχει από παντού καλές κριτικές. Ήξερα ωστόσο πως το τέλος έρχεται. Οι μαιμούδες βλέπετε...Και το περίμενα Ιούλιο με το τέλος του συμβολαίου μου.
Όταν ο συνάδελφος Χρήστος Βασιλόπουλος, έμαθε από τα μπλογκς και τις εφημερίδες το κόψιμο της πολύ καλής εκπομπής του, έγινε φανερό πως το παιχνίδι που έπαιζαν κάποιοι ήταν χωρίς όρους. Δεν τον ενημέρωσε κανένας, παρότι είχε κάθε δικαίωμα να ξέρει ο ίδιος, αλλά και οι συνεργάτες του που ξαφνικά έμεναν χωρίς δουλειά. Αλλά αυτό φαντάζομαι μπορεί να εκτιμηθεί μόνο από ανθρώπους που έχουν πραγματικά δουλέψει.
Και ήρθε η σειρά της Ρίτσας Μπιζόγλη. Αυτής της συναδέλφου, της πολύπαθης συναδέλφου που μας έσωσε όταν τις δύσκολες ώρες που προσπαθούσαμε να κρατήσουμε το κανάλι, δεν είπε ποτέ όχι, και δεν έβγαλε κανένα εγωισμό. Η Ρίτσα λοιπόν, αφού και πάλι οι διαρροές δούλεψαν όπως έπρεπε, πήρε τις διαβεβαιώσεις πως συνεχίζει το κεντρικό δελτίο. Και ένα βράδυ της είπαν πως τελικώς οι Γερμανοί (αχ αυτοί οι Γερμανοί πάνε με όλα όπως η κοκα κόλα, φταίνε για όλα. Επίσης ότι κάνουν οι σαλίγκαροι το κάνουν για τη «φουκαριάρα τη μάνα τους»), την έχουν κόψει και μόλις ανακοινώθηκε. Οι Γερμανοί βεβαίως απλώς είχαν υποκύψει στις απαιτήσεις και τις «ιδέες» των ντόπιων. Η Ρίτσα Μπιζόγλη είχε κοπεί πολλές μέρες πριν και μάλιστα είχαν προσλάβει και ενδυματολόγο για τον νέο παρουσιαστή. Και την κορόιδευαν όπως ίσως έχουν μάθει να κοροιδεύουν τον εαυτό τους. Ακόμη και τώρα που έχουν προτείνει στη Ρίτσα να κάνει δελτία Σαββατοκύριακο, είναι για να εκτονώσουν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα έχουν αποφασίσει άλλος συνάδελφος να κάνει τα δελτία ο οποίος εδώ και καιρό κάνει δοκιμαστικά.
Πριν από μερικές μέρες, η παραγωγή της Plus production, ρώτησε τον διευθυντή ενημέρωσης τι θα γίνει με την Πανδώρα. Το ίδιο έκαναν και συνάδελφοι κριτικοί τηλεόρασης, για να εισπράξουν την απάντηση πως «ο Βαξεβάνης θα συνεχίσει μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του». Χθες, 23 Μαρτίου, οι συνεργάτες μου, προσπαθώντας να κάνουν έναν προγραμματισμό των εκπομπών του Απριλίου, ανακάλυψαν πως το Κουτί της Πανδώρας δεν υπήρχε στο πρόγραμμα του σταθμού μετά τις 7 Απριλίου. Μετά απ αυτό , τι κάνει νιαου νιάου στα κεραμίδια αν όχι ένας παπαγάλος που προσπαθεί να μάθει ανεπιτυχώς την γερμανική. Έστειλα μία επιστολή 3 γραμμών στους διευθυντές του καναλιού ζητώντας να μάθω τι συμβαίνει. Το απόγευμα (17.04 λέει το κινητό μου) ο κύριος Βασίλης Παπαδρόσος (διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης για όσους πολύ λογικά δεν τον ξέρετε) με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πως με μεγάλη του έκπληξη ανακάλυψε πως οι Γερμανοί ( αχ αυτοί οι Γερμανοί πάλι) όταν έλεγαν πως η εκπομπή συνεχίζεται εννοούσαν άλλο απ αυτό που ο ίδιος κατάλαβε. Δεν θα βάλω σε καμία δοκιμασία τον εαυτό μου να μετρήσει τον βαθμό υποκρισίας ή IQ των δύο παραγόντων της τραγικής απόφασης. Θέλω μόνο να ρωτήσω : Ποιά επαγγελματική πρακτική, σε ποιό μέρος του κόσμου οδηγεί πλέον των 10 ανθρώπων στην ανεργία χωρίς καμιά ενημέρωση; Σε ποιό κανάλι του κόσμου, η στρατηγική και οι αποφάσεις της διοίκησης δεν ανακοινώνονται στους συντελεστές αλλά γίνονται πρακτική κλεφτοπόλεμου και επαγγελματικής υποβάθμισης; Είναι τελικώς απόφαση της νέας διοίκησης η διακοπή της συνεργασίας τώρα, ή διολίσθησε σε αυτή την απόφαση με προτροπές και ψευδή στοιχεία από αυτούς που όντας έμμισθοι κυβερνητικοί υπάλληλοι πήραν εντολή να «καθαρίσουν» αυτόν που έκανε τόση ζημιά στην κυβέρνηση με τις αποκαλύψεις του;
Αυτά προς το παρόν. Όσο για το τι θα επακολουθήσει στην τρύπα που δημιουργείται; Όπως είπε και ο Τρικούπης «ανθ ημών Γουλιμής» (άντε να δούμε τώρα πώς θα το μεταφράσετε αυτό στους Γερμανούς...)
Vier5's new book
Author: Vier5
Language: English
Release: April 2009 Available Soon!
Price: € 18,00 / $ 25,00 / £ 16,50
Format: 20 x 28 cm
Features: 90 pages, b/w, softcover
ISBN: 978-3-89955-245-4
Vier5 explores the possibilities of creating what they call "new forward-looking images in the field of visual communication". Adamant about developing and applying cutting-edge typography, their unique letterforms have a carefree and often inconsistent form that often looks hand-drawn or have a strong geometric element that is atypical in classic typography. This book presents a collection of photographs, posters and visual identity projects they’ve done for forward thinking clients such as the Museum for Applied Art, Frankfurt, the Center for Contemporary Art, Bretigny as well as the contemporary art exhibition Documenta XII.
via nassoskappa's twitter!
Aντίο Ήρα..
έφυγε απόψε η Ήρα στα 17 της... Ήταν ένα κανονικό μέλος της οικογένειας και ξέρω ότι απόψε οι γονείς μας νιώθουν σα να έχασαν ένα κομμάτι του ευατού τους. Γειά σου γλυκό πλάσμα..
Το βατραχάκι
Του Olivier Clerc (συγγραφέα και φιλοσόφου)
Έχει αναρτηθεί αυτούσιο στο iordanisp.wordpress.com στις 1/12/08
Με λίγα λόγια
Ένα βατραχάκι κολυμπούσε αμέριμνο σε μια χύτρα με δροσερό νερό. Οι παρατηρητές άναψαν μια χαμηλή φωτιά κάτω από τη χύτρα. Η θερμοκρασία του νερού ανέβαινε αργά αλλά σταθερά 25..26..27....35βαθμοί. Το βατραχάκι ένοιωθε μια μικρή διαφορά, αλλά αισθανόταν ακόμα σχετικά άνετα. 40-45, μια μικρή δυσφορία, αλλά τίποτε το ανησυχητικό δεν περνούσε από το μυαλό του, μόνο που αισθανόταν λίγο κουρασμένο. 50 βαθμοί και η ενόχληση ήταν πια μεγάλη αλλά και η κούραση επίσης γι αυτό και υπομένει και δεν αντιδρά. Σε λίγο η θερμοκρασία κάνει το βατραχάκι να χάσει τις αισθήσεις του και σύντομα βράζει μέσα στη χύτρα. Αν το έριχναν από την αρχή κατ’ ευθείαν στους 40-50 βαθμούς όπως είχαν κάνει οι παρατηρητές νωρίτερα σε άλλο βατραχάκι, αυτό μ’ ένα γερό σάλτο θα πηδούσε έξω από τη χύτρα.
Το πείραμα αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνεται με τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμιά αντίδραση, καμιά αντίσταση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία μας με όσα αργά και σταδιακά συμβαίνουν σε βάρος μας. Γίνονται αργά αργά για να τα συνηθίζουμε. Αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα, αν γινόταν όλα μαζί πριν 20-30-40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, να βγούμε στους δρόμους, να επαναστατήσουμε. Τώρα όμως;
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο ώστε να αποδέχεται τις δραματικές και εξαθλιωτικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλουν.
Μήπως είναι η ώρα ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΥΤΡΑ;
* από το http://yannisayannis.blogspot.com
Με λίγα λόγια
Ένα βατραχάκι κολυμπούσε αμέριμνο σε μια χύτρα με δροσερό νερό. Οι παρατηρητές άναψαν μια χαμηλή φωτιά κάτω από τη χύτρα. Η θερμοκρασία του νερού ανέβαινε αργά αλλά σταθερά 25..26..27....35βαθμοί. Το βατραχάκι ένοιωθε μια μικρή διαφορά, αλλά αισθανόταν ακόμα σχετικά άνετα. 40-45, μια μικρή δυσφορία, αλλά τίποτε το ανησυχητικό δεν περνούσε από το μυαλό του, μόνο που αισθανόταν λίγο κουρασμένο. 50 βαθμοί και η ενόχληση ήταν πια μεγάλη αλλά και η κούραση επίσης γι αυτό και υπομένει και δεν αντιδρά. Σε λίγο η θερμοκρασία κάνει το βατραχάκι να χάσει τις αισθήσεις του και σύντομα βράζει μέσα στη χύτρα. Αν το έριχναν από την αρχή κατ’ ευθείαν στους 40-50 βαθμούς όπως είχαν κάνει οι παρατηρητές νωρίτερα σε άλλο βατραχάκι, αυτό μ’ ένα γερό σάλτο θα πηδούσε έξω από τη χύτρα.
Το πείραμα αποδεικνύει ότι όταν μια αλλαγή γίνεται με τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμιά αντίδραση, καμιά αντίσταση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία μας με όσα αργά και σταδιακά συμβαίνουν σε βάρος μας. Γίνονται αργά αργά για να τα συνηθίζουμε. Αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα, αν γινόταν όλα μαζί πριν 20-30-40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, να βγούμε στους δρόμους, να επαναστατήσουμε. Τώρα όμως;
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο ώστε να αποδέχεται τις δραματικές και εξαθλιωτικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλουν.
Μήπως είναι η ώρα ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΥΤΡΑ;
* από το http://yannisayannis.blogspot.com
the whitest boy alive - golden cage
ή αλλιώς μια συλλογή των πιο γνωστών optical illusions (που κατά καιρούς μαζεύουμε από forward ή από sites εδώ και εκεί) συγκεντρωμένα σε ένα video, ενός πολύ όμορφου κομματιού...
the whitest boy alive
Azaxx - The Exotic Delight Bay
Tracklisting
01.Groucho
02.Zorbanissimo
03.The Pygmy Ballad
04.Autumn Dreamy
05.Carioca Paradise
06.Happy Mango
07.Beach Mambo
08.Fiesta Tropica
09.Smoothly Morning
10.Coco Nuts Bay
11.Ooba Ooba
12.Wild Strawberry Jelly
13.The Pepito StrollThe Exotic Delight Bay' is packed with the temperature-raising flavours and rhythms that Azaxx soaked up on his recent travels in Brazil, stripped back and mixed with influences from old mambo and salsa records to modern breaks, jazz, liquid funk and Baltimore Club - and aimed straight for the dancefloor. This is French producer Azaxx's first album on Tru Thoughts (although his track "Fiesta Tropical" was featured on the 'Shapes 07:02' label compilation) but he is no stranger to acclaim – most notably for his track "Bahia", a funky breaks head-nodder which came out on Freddy Fresh's 45s label Howlin' Records. Hand-picked by electronica guru Fresh as one of his essential tracks of the moment, the "Bahia" 7" went on to nail the ultimate crossover seal of approval, being played on the John Peel Show. A native of Rennes in North-East France, Azaxx has long been a major player at the funkier end of the city's dance music scene, DJing drum 'n' bass and beats in the early days through to an eclectic cocktail of Latin beats, jazz, soul, funk, breakbeat, broken beat and '60s and '70s grooves. With a knack for working a dancefloor, he has manned the decks at clubs across Europe and as far afield as Brazil, and is a regular DJ at the major Trans Musicales Festival. In an excellent and intriguing addition to his CV, Azaxx has also produced records for the harpist Alan Stivell, one of the most respected players of traditional Celtic music from his native Brittany.
enjoy!
hemeroscopium house
For the Greek, Hemeroscopium is the place where the sun sets. An allusion to a place that exists only in our mind, in our senses, that is ever-changing and mutable, but is nonetheless real. It is delimited by the references of the horizon, by the physical limits, defined by light, and it happens in time.
more about the house...
more about the architect...
via
Κατερίνα Γκουλιώνη: Νεκρή...
Η συγκλονιστική καταγγελία της Κατερίνας Γκουλιώνη προς τον Συνήγορο του Πολίτη, που κατατέθηκε λιγότερο από ένα μήνα πριν τον θάνατό της. Η Κατερίνα βρέθηκε νεκρή τα ξημερώματα της 18/3/2009, κατά τη διάρκεια εκδικητικής μεταγωγής της με πλοίο στην Κρήτη, από τις φυλακές Θηβών. Δεμένη πισθάγκωνα με χειροπέδες, σε μεγάλη απόσταση από τις άλλες συγκρατούμενές της, χτυπημένη στο πρόσωπο, γεμάτη αίματα. Καθαρή σύμπτωση, εννοείται. Όποιος επιμένει να συνδέει τα δύο αυτά γεγονότα απλά αποδεικνύει πως διαθέτει διεστραμμένη φαντασία και είναι κουκουλοφόρος και βρωμοκομμούνι.
Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω...
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά,
θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.
Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,
εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Γκουλιώνη Κατερίνα
Carl Craig & Moritz Von Oswald - ReComposed
Tracklist
01. Intro
02. Movement 1
03. Movement 2
04. Movement 3
05. Movement 4
06. Interlude
07. Movement 5
08. Movement 6
01. Intro
02. Movement 1
03. Movement 2
04. Movement 3
05. Movement 4
06. Interlude
07. Movement 5
08. Movement 6
The third installment of Deutsche Grammophon’s Recomposed series comes from techno godfathers Carl Craig and Moritz von Oswald (Basic Channel, Rhythm & Sound). Together the joint forces of Detroit and Berlin put their hands on classical material from Maurice Ravel and Modest Mussorgsky. Now, I would understand anybody’s scepticism towards such projects, but Craig and von Oswald treat the samples with respect, using them to compose their own arrangements, slowly progressing into an electronic, orchestral something. Still, though parts from Ravel and Mussorgsky are present, the final outcome resembles more the works from the likes of Steve Reich, Philip Glass or last year’s album-collaboration between Ryuichi Sakamoto and Christian Fennesz. Whether it’s how Carl and Moritz reacted to each other, or it’s just the awstruck the originals may have caused - together they achieve to create a new exciting sound which is neither much like any Carl Craig or Basic Channel production.
The album consists of an introduction six Movements and one more interlude, but basically it should be considered as a whole, one track. Having had access to Deutsche Grammophon’s immense back-catalogue, Craig and von Oswald picked the works Rapsodia Espanola (Ravel) and Bilder einer Ausstellung (Pictures of an Exhibition, Mussorgsky). What a struggle it must have been whether to attempt Bolero or not! (source)
enjoy!
Jimi Tenor - Deutsche Grammophon ReComposed
Tracklist
01. Steve Reich: Music for Mallet Instruments, Voices and Organ
02. Esa-Pekka Salonen: Wing on Wing
03. Pierre Boulez: Répons, Section 1
04. Erik Satie: Vexations, Version 1
05. Edgard Varèse: Déserts
06. Nikolai Rimsky-Korsakov: Symphony No. 2 Op. 9 “Antar”, 1. Largo
07. Erik Satie: Vexations, Version 2
08. Steve Reich: Six Pianos
09. Pierre Boulez: Messagesquisse, Tres rapide
10. Edgard Varèse: Ionisation
11. Erik Satie: Vexations, Version 3
12. Georgi Sviridov: Choral Concerto without words in memory of Alexander Yurlov, no. 3 ChoraleTenor’s music, along with his design and technical innovations, springs from experimental rock. His first recording band Jimi Tenor & His Shamans (1986-1992) was influenced by the early 80s industrial rock, where instruments were made out of scrap metal and plastic. Later during the 90s Tenor moved first towards electronic music, but soon got closer to his roots: 60s and 70s jazz, psychedelic soul and African funk.Although Tenor spent all of the 90s in Berlin, New York, London and Barcelona, his artistic approach was typically Finnish: technically practical, but saturated with black humour and a national romantic tone. So he was quite at home all over Europe in front of a crowd gone wild, wearing a glittering self-designed costume and a flowing cape, holding a noise-producing device the main components of which were a walkman made in Hong Kong and an East-German bicycle dynamo, performing a song about ancient Finnish forest gods, sounding like a mixture of Gil Evans, Jimi Hendrix and Fela Kuti.The music industry has found it difficult to operate with Jimi Tenor at times. The hard rock driven Finland of the 80s considered him weird and too marginal. In Britain in the 90s he was seen as a trendy techno jazz artist, but Tenor soon confused the pioneering electro label Warp by delivering an imaginary - and expensive - soundtrack album with a symphony orchestra, instead of making minimalistic hits.Today Jimi Tenor is an established European artist who operates outside the mainstream. His audience consists of clubbers and alternative rock enthusiasts looking for new perspective, but also of jazz and funk rebels. Those who understand that even unconventional pop music can move your body and heart.
enjoy!
(via)
IE6 Spash Pages
Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει με baby steps να πειραματίζομαι με ιστοσελίδες (όπως παρα πολύ κόσμος around the world!). Κάτι το οποιο είχα ακούσει αλλα δεν είχα δώσει σημασία, είναι το ποσο δύσκολος και ιδιότροπος είναι ο Internet Explorer 6, που παρεπιπτόντως, είναι και ο πιο δημοφιλής internet browser σύμφωνα με τα στατιστικά που κυκλοφορούν στο internet.
Το θέμα βεβαια είναι (όπως συζητούσαμε και με τον hmar), κατά ποσο μπορείς να αγνοήσεις κάτι τέτοιο και να σχεδιάσεις μια σελίδα που να μην τρέχει σε ΙΕ6, όταν γνωρίζεις ότι το μεγαλύτερο ποσοστό visitors, θα έρθει μάλλον από εκεί. Θέμα που βεβαια εγώ προσωπικά αγνόησα μιας και πιστεύω ότι το κοινό που θα ήθελα να έρθει στο δικό μου site, είναι άνθρωποι που χρησιμοποιούνε είτε safari (mmmm), είτε firefox, ή φυσικά και τον IE7, ο οποιος είναι πολύ βελτιωμένος και χωρίς όλα τα προβλήματα του ΙΕ6.
Μεγάλη συζήτηση αλλα νομίζω είναι απόφαση του καθένα να περιορίσει το target group του.
Ακούγεται βεβαια ότι η Microsoft, ετοιμάζει τον IE8 (αν λέγεται έτσι), που θα έχει όλα τα ωραία πράγματα που έχουνε αντίστοιχοι browsers όπως Opera, Firefox και Safari.
Μέχρι τότε, αρκούμαστε στο ρητό 'λίγοι και καλοί' καθώς επίσης και σε Splash Pages όπως οι επάνω images.
:)
images via
Her Morning Elegance / Oren Lavie
For fun Facts about the video visit - http://www.myspace.com/orenlavie
Oren Lavie music on iTunes- http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewAlbum?id=293075581&s=143441
Her Morning Elegance Directed by: Oren Lavie, Yuval & Merav Nathan Featuring: Shir Shomron Photography: Eyal Landesman Color: Todd Iorio at Resolution © 2009 A Quarter Past Wonderful "Her Morning Elegance" written and produced by Oren Lavie, from the Oren Lavie album The Opposite Side of the Sea © 2009 A Quarter Past Wonderful/Adrenaline under license from Tuition
Jon Hopkins - Insides
Label: Just Music
Catalog#: n.d.
Format: CD, Album
Country: UK
Released: March 2009
Genre: Electronic
Style: Downtempo, Ambient
1. The Wider Sun
2. Vessel
3. Insides
4. Wire
5. Colour Eye
6. Light Through The Veins
7. The Lower Places
8. Small Memory
9. A Drifting Up
10. Autumn Hill
Meet: Mario Mariotti
Καταπληκτικό body painting (h' kalytera hand and feet painting). Επισκεφτείτε το site και απολαύστε τα ένα προς ένα!
Peter Saville at D&AD
Το CRblog, φιλοξενεί κάποια video από το talk του Peter Saville στο D&AD. Πολύ inspiring άνθρωπος με καταπληκτικές ideesm τις οποιες όλοι μας ξέρουμε λίγο πολύ από τα εξώφυλλα του για την Factory Records.
Εμπρός λοιπόν.. τι περιμένετε?
A different reality!
Τις προάλλες μέσα στο tube του Λονδίνου, πέτυχα έναν οδηγό ο οποιος εκτος από το γεγονός ότι μας ενημέρωσε για τον καιρό (!) και διαφορα αλλα νέα του Λονδίνου, μιλούσε με φοβερό houmor. Το αποτέλεσμα? Ένα από τα πιο interesting tube trips I ever had. Όλος ο κόσμος ανυπομονούσε να τον ακούσει την επομενη φορα που θα μιλούσε και αλήθεια, η ατμόσφαιρα μέσα στο tube ήτανε πολύ διαφορετική από την καθημερινή μιζέρια και ακινησία.
Καταπληκτικό, σκέφτηκα. Ποσο όμορφο θα ήτανε να έχουμε τέτοιους ανθρώπους σε τέτοιες τόσο σημαντικές θέσεις. Ποσο διαφορετικά θα ήτανε τα πράγματα.
Και μετά πέτυχα αυτό το video. This is it! Αυτό ακριβώς. A little spice. Και σου φέρνει την πραγματικότητα πάνω κάτω. Τέλειο!
Graphisoft Virtual Building Explorer for Archicad
Καλώς σας βρίσκω και πάλι! Κάνω λοιπον το πρώτο μου post!
Το Virtual Building Explorer είναι ενα τρισδιάστατο εργαλείο παρουσίασης για χρήστες του Archicad.Λειτουργεί ανεξάρτητα απο το Archicad και μάλιστα υπάρχει δυνατότητα να σώζεις μια παρουσίαση σε αρχείο οπου δεν χρειάζεται ουτε εγκατάσταση του VBE για να κανεις περιήγηση.
Δέν το έχω δοκιμάσει ακόμα, αλλα φαίνεται πολύ ενδιαφέρον.
Communicate:
Share:
Objectified, the movie.
Το Objectified είναι η καινούργια documentary/ ταινία του Gary Hustwit που μας έδωσε πριν από λίγο καιρό την καταπληκτική ταινία για την Helvetica. Αυτή την φορα το θέμα του είναι το industrial design και από ότι φαίνεται, έχει κάνει για ακόμη μια φορα καταπληκτική δουλειά. Ήδη άρχισε να προβάλλεται στην αμερική (σαν μια πρώτη προβολή στο SxSW και τα σχόλια είναι παρα πολύ καλά. Ανυπομονώ να έρθει και stas Αγγλίας, να το χαρούμε και εμείς οι υπόλοιποι.
Keep checking, I shall keep you informed!
Εδώ και ένα μικρό extract από το site καθώς και το trailer της ταινίας που έχει φιλοξενηθεί ήδη σε παρα πολλά blogs. Objectified is a feature-length documentary about our complex relationship with manufactured objects and, by extension, the people who design them. It’s a look at the creativity at work behind everything from toothbrushes to tech gadgets. It’s about the designers who re-examine, re-evaluate and re-invent our manufactured environment on a daily basis. It’s about personal expression, identity, consumerism, and sustainability.
Through vérité footage and in-depth conversations, the film documents the creative processes of some of the world’s most influential product designers, and looks at how the things they make impact our lives. What can we learn about who we are, and who we want to be, from the objects with which we surround ourselves?
Read director Gary Hustwit’s post about the film.
Και εδώ το site!
The Simpsons (new title theme)
Το κεντρικό θέμα των Simpsons άλλαξε. Με λίγες αλλα πολύ ενδιαφέρουσες αλλαγές, κάνουνε διαφορα σχόλια για θέματα που απασχολούνε όλους μας(?) (ένα μικρό pause στο 0:16 όπως επίσης και στο 1:00 !), και σε γενικές γραμμές εξελίσσουνε κάτι τόσο γνωστό σε κάτι που πολύ κόσμος δεν δέχτηκε. Come on people, λίγη αλλαγή δεν πειράζει που και που ε? (μετά από τόσα χρονια?)
Warp 20
Η Warp, ετοιμάζει μια συλλογή, της οποιας τα κομμάτια καλούμαστε όλοι εμείς να διαλέξουμε. Πηγαίνετε μια βόλτα από το site και ψηφίστε αυτό που θέλετε. (Δεν σας λέω, δεν σας λέω το δικό μου! :p)'Create The Definitive Warp Album. Vote for your favourite ever Warp tracks here. Your top 10 (by different artists) will combine with our top 10 to make a historic album for release this Autumn. Leave personal messages and memories and the best will be printed in the album art.
via..
We Are Reasonable People. Read more about Warp20.'
Meet: Dr. Claw
Μετά από πολλά χρονια και με την απορία που μας άφηνε κάθε επεισόδιο του Inspector Gadget καθώς τελειωνε, η στιγμή που το πρόσωπο του Dr. Claw βρήκε τα φώτα της δημοσιότητας, ήρθε.
Το αποτέλεσμα? Ο κύριος που βλέπετε εδώ, αν και νομίζω κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν θα μείνει ικανοποιημένος. Αλήθεια, υπήρχε περίπτωση μετά από τόσο anticipation, να μας ικανοποιήσει οποιαδήποτε φάτσα στον κόσμο?
Εδώ η ιστορία ολοκληρωμένη!
mutations 01
for your ears only!
tracklist:
tracklist:
1. go! team – feelgood by numbers
2. azymouth – estrada dos deuses (recloose re edit)
3. peace orchestra – domination (raw deal mix)
4. everything but the girl - corcovado (knee deep remix)
5. up bustle and out - carbine 744, 520...che guevara
6. beck – diamond bollocks flipped
7. backini - electro industry
8. manfred ludwig sextet – zwielicht
9. bobby womack - across
10. bonobo – nothing owed (live)
11. architecture in
12. the maxwell implosion – grasshopper
Prada Transformer by OMA
Ο αγαπητός Rem Koolhaas και οι OMA, σχεδιάσανε αυτό το pavilion για την PRADA. Το cultural pavilion, θα γυρίσει τον κόσμο και θα μπορέσει να φιλοξενήσει πολλά διαφορετικά events, χάρη στο έξυπνο σχήμα του το οποιο ανάλογα με τον τρόπο τοποθέτησης του στο έδαφος (κάθε μια από τις πλευρές έχει διαφορετικό σχήμα), μεταμορφώνει το layout και την χρήση του! Πανέξυπνο!
Το υπόλοιπο άρθρο στο αγαπητό Dezeen Blog.
Cardboard Office for Nothing.
A whole office designed from cardboard is definitely something nice and fresh! Would love to work there!
Words from the Creative Review article:As seen on the CR Blog.
'Nothing is a new commercial creative agency formed by Michael Jansen and Bas Korsten that has just opened its doors in Amsterdam. While the city houses the KesselsKramer agency in a fairly unconventional building – a nineteenth-century church – the Nothing office is an unusual construction too, in that it is built almost entirely out of cardboard. They sent us some great pictures of the space, which was created by designers Alrik Koudenburg and Joost van Bleiswijk…
The Nothing team took the idea behind the company name (taking nothing and turning it into something) as the starting point for the physical design of the office; which included creating walls, signage, beams, tables, shelving and even a set of stairs out of cardboard.
But Nothing aren’t going to be prissy about the clean lines of designer cardboard that surrounds them. Apparently, the walls will double as a blank canvas with visitors encouraged to leave their mark on the surfaces. Indeed, illustrator Fiodor Sumkin was the first to liven up Nothing’s predominantly brown colour scheme with some well-crafted penmanship.
And when they get bored by the accumulated daubings, the studio can presumably replace individual sections of their workspace for, well, nothing much at all.
All photography by Joachim Baan.'
Subscribe to:
Posts (Atom)
